Эркинлик истаги
Абдулҳамид Чўлпон

Эркин кўнглим чидай олмас бу сиқиқ,
Бу боғланган, бу «эгалик» турмушда.
Агар шундай кетаверса, бу аниқ:
Тилак учун қила олмас бир иш-да.

Шунча чоғлар чидаб келган кўнглимга
Бу кунгина ўз чизиғи тор келди.
Гўё унинг қўл тегмаган бўйнига
Ип боғланиб, жуда қаттиқ тортилди.

У интилиб, у уриниб ётадир
Тор қафасдан қутқаргали ўзини.
Теваракка аччиқ қарғиш отадир,
Билмадимки, қон босганми кўзини?

Бундан бурун ул кўп оғир тинларни
Чидам билан, тинчлик билан ўткарди.
Қаршисида авраб турган жинларни
Кўра туриб қўрамади, кеткарди.

Шунинг учун тубанларнинг тубани,
Ёвуз, бузуқ кишилар ҳам эркинча
Таларларди, эмарларди-да – уни
Сўкарларди орқасидан эр-кеча.

У қандай тор, қандай сиқиқ ерларда,
Қандай бузуқ чизиқларда бўлмади?
У қандай ҳур, қандай тубан эрларда –
Қилини ҳам қимирлатмай турмади?

Энди ул ҳам тор чизиқдан безгандир,
Қайтиб унга киришликни истамас.
У маъносиз «эгаликлар» эзгандир,
Улар билан бир тин бўлсин – туролмас!

У эркинлик, ўзбошлилик истайдир,
Кетга қараб – ўлим бўлсин – кетмайдир!..

1922-йил

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Эркинлик_истаги. Downloaded from uzbekai.com.