Ишқ йўли
Абдулҳамид Чўлпон

Сабрнинг косаси тўлгандир,
Бу оғир айрилиқ тўйдирган,
Оҳ, қанча азоблар бўлгандир,
Гўзалим, хабаринг бўлмаган!

Оч, ахир, очгилким кўксингни,
Бир нафас ўзимни унутай.
Унутмоқ бутунлай «ўзлик»ни,
Оҳ, шундан нажотни мен топай.

Кечалар, кечалар… оҳ, сенсиз ва ойсиз.
Бир кеча менга худди бир йилдир.
Қайтариб айталар: «Кечалар – рўёсиз,
Олдингда…» кўп оғир бир йўлдир!

Эй дарвеш, бу йўлда биргина йўлчи – сен,
Кетавер, бир куни сўнгига етарсен!..

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Ишқ_ё%E2%80%99ли. Downloaded from uzbekai.com.