Уйқу
Абдулҳамид Чўлпон

Жим туринг, шовқинламанг: уйқу ичида ул пари,
Юрма, тек тур, эй шамол, юрсанг-да юр бироз нари!

Кўкда бир тўп қиз-малак уйқу куйини бошлади,
Илгари чалган тирик, жонли куйини ташлади.

Бош учида айланар бир тўп фаришта жимгина,
Кўк элининг тангриси – Ой ҳам қарайдир тинчгина…

Ул олос кўзлар юмилган… куйни ёндиргачгина,
Кўп гўзал кўзларни юмдиргач, уялтиргачгина…

Чарчаган, толган умидсиз кўзларим тўймай қарар,
Ҳар қарашда кўнглима минг турли ўйларни солар…

Бу ётиш, бу уйқу, бу қандай ширин, қандай гўзал,
Жонланар, юз кўрсатар синган ва ястанган амал.

Бу ётиш, уйқу на ерда, на хаёлий кўкда бор,
Бу гўзал сирли томоша менда, мен ўксукда бор.

Жим туринг, шовқинламанг: уйқу ичида ул пари,
Кўзларим тўймай қарар, борлиқ, кўринма, тур нари!..

Тошкент. 1921, февраль

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Уйқу. Downloaded from uzbekai.com.