Оқара бошлади бош-у...
Алишер Навоий

Оқара бошлади бош-у тўкула бошлади тиш,
Сафар яроғини қилғилки, тушти бошинга иш.

Йигитлигим борибон, келди бошима қарилиғ,
Фано йўлида бу янглиғ эмиш бориш-у келиш.

Юз улки, қирқдин элликка қўйди юз, қилса,
Минг ишидин бирига яхшилиқ маҳол эрмиш.

Эрур ҳаётнинг ўқ янглиғ ўлмакига далил,
Кишики, ё киби қадға асодин етти кериш.

Адудур олти жиҳатдин манга чу етти фалак,
Не суд ёшим агар олтмиш ва гар етмиш.

Йигитлик ўлди баҳор-у куҳулат ўлди хазон,
Деган бу сўзни - қарилиғни қишқа ўхшатмиш.

Не қиш нишоти манга қолди, не хазон, не баҳор,
Баҳорима чу хазон қўйди юз, хазонима — қиш.

Не турфа ишки, бирав чун ториқти умридин,
Деса узун яша, қарғишдур анга бу алқиш.

Навоиё, тутар аҳли фано нажот йўлин,
Эришмак истар эсанг ишда ҳам аларни эриш.

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Оқара_бошлади_бош-у.... Downloaded from uzbekai.com.