Ул ой юзига меҳр ила то мен нигоронмен...
Гадоий

Ул ой юзига меҳр ила то мен нигоронмен
Офоқ ичинда тийри маломатқа нишонмен.

Усрук кўзидур чун мени расво киладурғон,
Айб этманг, агар мо»такифи кўйи муғонмен.

Юз шукрким, ул қоидаи меҳру вафони
Гар ёр дигар қилдиса, мен бори ҳамонмен.

Сўрсам лабидинким, не малоҳат бўлур ушбу,
Айтур кишига қути дилу қуввати жонмен.

Дардоким, ўшул оҳу қароқ васлини топман,
Тинмай нечаким ит киби ҳар сори давонмен.

Лаълинг ғамидин, войки, жон эрнима етти,
Дарёблағил, йўқса адам сори равонмен.

Қулдур бу Гадо, нетти бегим, қовма эшиктин
Ҳар нечаким, ошуфтау расвойи жаҳонмен.

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Ул_ой_юзига_меҳр_ила_то_мен_нигоронмен.... Downloaded from uzbekai.com.