Дариғ айланмади чархи фалак бир кун маромимға...
Мужрим-Обид

Дариғ айланмади чархи фалак бир кун маромимға,
Тазарви бахт илинмай, ром бўлмай ўтти домимға.

Яқосиға қўлум етмай, чолиб домонидин тутмай,
Фалак не қилғанимға айланибдур интиқомимға.

Қоранғу рўзгорам балки хорам, жони афгорам,
Ажаб йўқтур агар табдил топса субҳ шомимға.

Бу кунларким жаҳонни бузғудекдур шиддати оҳим,
Қуёш қўрқуб киролмас мунча тўфонлиғ мақомимға.

Уюм атрофини селоби ашким қилди дарёе,
Эшик масдуддур, эй ғам, букун келма саломимға.

Нуқуди умр халқи даҳр савдосиға сарф ўлди,
Қизиқ бозор сард ўлди ҳама савдойи хомимға.

Не обидлиғда масрурам, на Мужримлиғда маҳжурам,
Ну толе’ ёр йўқ, миқдор йўқдур мунча номимға.

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Дариг%E2%80%98_айланмади_чархи_фалак_бир_кун_маромимг%E2%80%98a.... Downloaded from uzbekai.com.