Фиғону оҳу вовайло, ман ул ёримдин айрилдим...
Садоий Мирҳасан

Фиғону оҳу вовайло, ман ул ёримдин айрилдим,
Ҳавас бирла хумориман, кўзи хуммордин айрилдим.

Ҳаётим борича йиғлай бўлуб монанди ул Яҳъё,
Тараҳҳум қилғучи ҳолима ул ғамхоримдин айрилдим.

Насими субҳидин қилғон муаттар бу димоғимни,
Хўтан саҳросида бир мушки тоторимдин айрилдим.

Бўлуб ҳамчун фироқида таним туфроқға ўргулди,
Анингдек меҳрибон ул яхши гуфторимдин айрилдим.

Ҳамиша яхшилик айлаб тамоми элдин ўксурман,
Кўнгулни хушлиғи ул кулли ғамхоримдин айрилдим,

Ажаб шабнам тушуб доим очилғон бир қизил гулдек,
Бўлубман булбули шўрида гулзоримдин айрилдим.

Этиб бу илтифоти гоҳлар хобу хаёлимда,
Димоғимни муаттар қилған ул атторимдин айрилдим.

Садойи жон бериб, жон элур вақтига етгонда,
Талаб бозорида шундоғ харидоримдин айрилдим.

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Фиг%E2%80%98onu_оҳу_вовайло%2C_ман_ул_ёримдин_айрилдим.... Downloaded from uzbekai.com.