Арзимни айдим боди сабоға...
Хўжаназар Ҳувайдо

Арзимни айдим боди сабоға,
Еткурса ҳолим ул дилрабоға.

Қилса худойим кўнглин мулойим,
Раҳм айлағайму ман мубталоға.

Қилғайму хайрин ўз қўли бирла,
Борсам кўйига мискин гадоға.

Деди рақиблар ёрға ёмонлаб,
Солди жудолиқ найлай ароға,

Кўнглумда йўқтур зарра гумоним,
Кимки ёмондур солдим худоға.

Ҳолимни айтсам ёрим инонмас,
Эмди қўюбман явм ул жазоға.

Ёрсиз кишини фирдавси йўқтур,
Суйдим санамни қолдим балоға.

Душманларининг нозу, наҳмда
Парвариш айлаб солди ғиноға.

Дўстини ёрим ранжу аламда
Қўйди эл ичра жавру жафоға.

Мискин Ҳувайдо сабру таҳаммул
Айлаб, ҳамиша йиғлар худоға.

— Source: ҳттпс://wikisource.орг/wiki/Арзимни_айдим_боди_сабог%E2%80%99a.... Downloaded from uzbekai.com.