UzbekAI

← Qonunlar

📅 2018-yil 9-yanvar · Qonunlar va kodekslar

Rasmiy matn. Rasmiy hujjat. Tahririy izohlar kiritilmagan.

Yordam | Arxiv | Atamalar | Statistika | API | Havola yuborish | Sayt haqida | Shartlar

← Қонунлар

📅 2018 йил 9 январь · Қонунлар ва кодекслар

Расмий матн. Расмий ҳужжат. Таҳририй изоҳлар киритилмаган.

Ёрдам | Архив | Атамалар | Статистика | API | Ҳавола юбориш | Сайт ҳақида | Шартлар

← Законы

📅 9 января 2018 г. · Законы и кодексы

Официальный текст. Официальный документ. Редакционные примечания не включены.

Помощь | Архив | Термины | Статистика | API | Предложить ссылку | О сайте | Условия

← Laws

📅 9 January 2018 · Laws and codes

Official text. Official document. Editorial notes are not included.

Help | Archive | Glossary | Stats | API | Submit | About | Terms

Ўзбекистон Республикасининг Қонуни

Ўзбекистон Республикасининг Мудофаа доктринаси тўғрисида

Қонунчилик палатаси томонидан 2017 йил 18 декабрда қабул қилинган Сенат томонидан 2017 йил 20 декабрда маъқулланган

1-модда. Ўзбекистон Республикасининг Мудофаа доктринаси тасдиқлансин ( илова қилинади).

2-модда. Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлисининг 1995 йил 30 августда қабул қилинган «Ўзбекистон Республикасининг Ҳарбий доктринаси тўғрисида»ги 105-I-сонли Қарори (Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлисининг Ахборотномаси, 1995 йил, № 9, 180-модда) ўз кучини йўқотган деб топилсин.

3-модда. Ўзбекистон Республикаси Вазирлар Маҳкамаси:

ҳукумат қарорларини ушбу Қонунга мувофиқлаштирсин;

давлат бошқаруви органлари ушбу Қонунга зид бўлган ўз норматив-ҳуқуқий ҳужжатларини қайта кўриб чиқишлари ва бекор қилишларини таъминласин;

ушбу Қонуннинг ижросини, ижрочиларга етказилишини ҳамда моҳияти ва аҳамияти аҳоли ўртасида тушунтирилишини таъминласин.

4-модда. Ушбу Қонун расмий эълон қилинган кундан эътиборан кучга киради.

Ўзбекистон Республикасининг 2018 йил 9 январдаги 458-сонли Қонуни билан ТАСДИҚЛАНГАН

Ўзбекистон Республикасининг Мудофаа доктринаси

I. УМУМИЙ ҚОИДАЛАР

1. Ўзбекистон Республикасининг Мудофаа доктринаси (бундан буён матнда Доктрина деб юритилади) ҳарбий соҳада Ўзбекистон Республикаси миллий хавфсизлигини таъминлашга доир принциплар ва ёндашувларни белгилайди.

2. Ўзбекистон Республикаси Доктринанинг мудофаа хусусиятига эгалигини тасдиқлайди. Ўзбекистон Республикаси ҳеч бир давлатни ўзининг душмани деб ҳисобламайди ва барча мамлакатлар билан муносабатларни мамлакат миллий манфаатларининг устуворлиги асосида ҳамда халқаро ҳуқуқнинг умум эътироф этилган принциплари ва нормаларини инобатга олган ҳолда, ўзаро наф кўриш, тенг ҳуқуқлилик ҳамда бошқа давлатларнинг ички ишларига аралашмаслик, барча низоли масалаларни тинч воситалар ва музокаралар йўли билан ҳал қилиш, давлатлараро шаклланган чегараларнинг бузилмаслиги ва ўзгармаслигини тан олиш асосида қуради.

3. Доктрина:

Ўзбекистон Республикасининг Конституцияси , Миллий хавфсизлик концепцияси ва бошқа қонун ҳужжатларига асосланади, халқаро ҳуқуқнинг, Бирлашган Миллатлар Ташкилоти Уставининг принциплари ва нормаларига, шунингдек Ўзбекистон Республикаси иштирокчиси бўлган халқаро шартномаларга таянади;

мамлакатнинг миллий манфаатларидан, жаҳондаги ва минтақадаги ҳарбий-сиёсий вазиятдан, ҳарбий соҳада миллий хавфсизликка бўлган таҳдидлар даражасидан, замонавий ҳарбий можароларнинг хусусиятидан келиб чиқади;

Ташқи сиёсий фаолият концепциясининг ва мамлакат мудофаасини режалаштиришга доир бошқа ҳужжатларнинг асосий қоидаларини инобатга олади;

ҳарбий можароларнинг олдини олиш, ҳаётий муҳим миллий манфаатларни ҳимоя қилиш бўйича давлат, жамият ва фуқаролар фаолиятини ташкил этиш йўналишлари ва усулларини очиб беради;

давлатнинг келажакда мудофаа соҳасидаги сиёсати устуворликларини, Ўзбекистон Республикаси Қуролли Кучларини (бундан буён матнда Қуролли Кучлар деб юритилади) тайёрлаш, қуриш ва қўллашнинг асосий принциплари ва йўналишларини белгилайди.

4. Доктринани рўёбга чиқариш Ўзбекистон Республикасининг миллий хавфсизлигини таъминлаш бўйича ягона давлат сиёсати доирасида амалга оширилади.

5. Ушбу Доктринада қуйидаги асосий тушунчалар қўлланилади:

алоҳида давр — сафарбарлик (ҳарбий ҳолатни жорий этиш) тўғрисида қарор қабул қилинган пайтдан бошланадиган давр, шу жумладан ҳарбий ҳаракатлар олиб бориладиган бутун давр;

давлатнинг ҳарбий ташкилоти — давлат бошқаруви ва ҳарбий бошқарув органларининг, Қуролли Кучларнинг, уруш даври учун тузиладиган бошқа органлар, муассасалар ва махсус тузилмаларнинг, шунингдек мудофаа саноати комплекси мажмуи бўлиб, уларнинг биргаликдаги фаолияти ҳарбий хавфсизликни таъминлаш борасидаги вазифаларни ҳал этишга қаратилган бўлади;

мамлакат мудофааси — Ўзбекистон Республикасининг суверенитетини, ҳудудий яхлитлигини, аҳолисининг тинч ҳаёти ва хавфсизлиги ҳимоя қилинишини таъминловчи сиёсий, иқтисодий, ҳарбий, ижтимоий-ҳуқуқий, ахборотга оид, ташкилий ва бошқа тусдаги чора-тадбирлар тизими;

миллий хавфсизликка ҳарбий соҳадаги таҳдидлар — Ўзбекистон Республикасига қарши ҳарбий куч қўлланилиши ҳақиқатан мумкинлигини тавсифловчи омиллар;

ноқонуний қуролли тузилмалар — миллий ва халқаро қонунчиликка хилоф равишда шакллантирилган, террорчилик, экстремистик, жиноий ёки бошқа мақсадларни кўзловчи қуролли бирлашмалар, отрядлар, гуруҳлар;

таҳдид солувчи давр — вақтнинг турли муддат давом этадиган, қоида тариқасида, ҳарбий можаро бошланишидан олдинга тўғри келадиган ҳамда ҳарбий-сиёсий вазият ўта кескинлашганлиги билан тавсифланадиган даври;

фавқулодда вазият — одамлар қурбон бўлишига, уларнинг соғлиғи ёки атроф-муҳитга зарар етишига, жиддий моддий талафотлар келтириб чиқаришга ҳамда одамларнинг ҳаёт фаолияти шароити издан чиқишига олиб келиши мумкин бўлган ёки олиб келган авария, ҳалокат, хавфли табиий ҳодиса, табиий ёки бошқа офат натижасида муайян ҳудудда юзага келган ҳолат;

қуролли можаро — давлатлар ўртасидаги (халқаро қуролли можаро) ёки бир давлат ҳудуди доирасидаги (ички қуролли можаро) қарама-қарши томонлар ўртасидаги иқтисодий, сиёсий, миллий, этник, диний ва бошқа зиддиятларни ҳал этиш мақсадидаги миқёси чекланган қуролли тўқнашув (ҳаракат, жанжал) бўлиб, бунда уруш ҳолати эълон қилинмайди;

ҳарбий можаро — давлатлар ўртасидаги ёки давлатнинг ички қарама-қаршиликларини ҳарбий куч қўллаган ҳолда ҳал этиш шакли бўлиб, бу қуролли кураш олиб боришнинг барча турларини, шу жумладан урушлар ва қуролли можароларни қамраб олади;

ҳарбий тажовуз — Ўзбекистон Республикасининг суверенитетига, ҳудудий яхлитлигига ва давлат мустақиллигига қарши ҳарбий кучни қўллаш;

ҳарбий хавфсизлик — миллий манфаатларнинг ҳарбий соҳада давлат хавфсизлигига бўлган таҳдидлардан ҳимояланганлик ҳолати.

II. ДОКТРИНАНИНГ ҲАРБИЙ-СИЁСИЙ ЖИҲАТЛАРИ

1. Ҳарбий-сиёсий вазиятнинг ўзига хос хусусиятлари

6. Глобаллашув давом этаётган ва халқаро муносабатларнинг бутун тизими ўзгариб бораётган шароитларда жаҳондаги ҳарбий-сиёсий вазият халқаро ва минтақавий хавфсизликка хавф-хатар ҳамда таҳдидлар кўлами кенгайиб бораётганлиги — геосиёсий қарама-қаршиликнинг кучайиши, можаролар ва танг вазиятларни куч ишлатиб ҳал этишга бўлган ёндашувнинг устунлик қилиши, куч ишлатиш, шу жумладан оммавий қирғин қуролини қўллаш эҳтимоли ошганлиги, ҳарбийлаштириш, халқаро терроризм ва экстремизм фаоллашганлиги, ахборот макони ва кибермаконда ўзаро кураш кучайганлиги билан тавсифланади.

Халқаро ҳуқуқнинг умум эътироф этилган принциплари ва нормаларининг эркин талқин этилиши ҳамда танлаб қўлланилиши ҳоллари тобора кучаймоқда.

Ушбу банднинг биринчи ва иккинчи хатбошиларида кўрсатилган хавотирли тенденциялар мавжуд танглик ўчоқларининг глобал миқёсда кескинлашувига ҳамда янгилари пайдо бўлишига олиб келмоқда. Бунинг оқибатида жаҳондаги ҳолат тобора мураккаблашмоқда, тахмин қилиниши қийин бўлган хусусият касб этмоқда.

Ўз навбатида Марказий Осиёдаги вазиятга терроризм, экстремизм, наркотрафик ва трансчегаравий жиноятчиликнинг сақланиб турган хавф-хатарлари ва таҳдидлари салбий таъсир кўрсатмоқда. Афғонистондаги ноқонуний қуролли тузилмалар фаолияти минтақа хавфсизлигига алоҳида хавф солмоқда.

7. Мазкур бўлимнинг 6-бандида кўрсатилган омиллар ҳарбий кучни қўллаш заруриятини келтириб чиқариши мумкин. Бундай шароитда давлатнинг мудофаа салоҳияти ҳарбий соҳада миллий хавфсизликка бўлган таҳдидларни жиловлаш, нейтраллаштириш ва тугатишнинг асосий воситаларидан бири бўлиб қолади.

2. Ҳарбий соҳада миллий хавфсизликка бўлган асосий таҳдидлар

8. Ҳарбий соҳада миллий хавфсизликка бўлган асосий таҳдидлар қуйидагилардан иборат:

ҳарбий ҳаракатларнинг Ўзбекистон Республикаси ҳудудига кўчиши хавфи бўлган ҳарбий можаролар;

Ўзбекистон Республикасининг Давлат чегараси яқинида қўшинлар туркумларини минтақада кучлар мутаносиблиги бузилишига олиб келадиган тарзда ҳамда Ўзбекистон Республикасига қарши ҳарбий тажовузга тайёргарлик кўрилаётганидан дарак берадиган тарзда намойишкорона кўпайтириш;

Ўзбекистон Республикасининг суверенитетига ва ҳудудий яхлитлигига тажовуз қилиш;

бевосита Ўзбекистон Республикаси ҳудудига ёхуд қўшни давлатларнинг чегара олди туманларига ташлаш учун ноқонуний қуролли тузилмаларни ташкил этиш, ўқитиш ва қуроллантириш;

наркотрафик, қурол-яроғ, ўқ-дори, заҳарли ва портловчи моддалар, қўпорувчилик-террорчилик фаолиятини амалга ошириш учун фойдаланиладиган бошқа воситалар контрабандаси билан боғлиқ трансчегаравий ва халқаро уюшган жиноий фаолият;

ахборот-коммуникация маконида Ўзбекистон Республикасининг суверенитетига, мустақиллигига, ҳудудий яхлитлигига қарши қаратилган ҳамда аҳолининг тинч ҳаётига таҳдид солувчи мафкуравий ва психологик ҳаракатлар.

3. Ўзбекистон Республикасининг мудофаа соҳасидаги сиёсати

9. Ўзбекистон Республикасининг мудофаа соҳасидаги сиёсатининг асосий мақсадлари қуйидагилардан иборат:

мустақилликни, суверенитетни, ҳудудий яхлитликни ва конституциявий тузумни ҳимоя қилиш;

давлатнинг ҳарбий хавфсизлигини таъминлаш;

Марказий Осиёда халқаро ва минтақавий ҳамкорликни, хавфсизликни, барқарорликни ва яхши қўшничиликни мустаҳкамлаш;

давлатнинг ҳарбий ташкилотини мунтазам равишда ривожлантириш, уни Ўзбекистон Республикасини қуролли ҳимоя қилишга шай ҳолатда сақлаб туриш.

10. Ўзбекистон Республикасининг мудофаа соҳасидаги сиёсати қуйидаги принципларга асосланган:

бошқа давлатларга қарши ҳарбий куч ишлатмаслик, бундан ҳарбий тажовузнинг олдини олиш ва уни даф этиш ҳоллари мустасно;

хавфсизликнинг бўлинмаслиги, ўз хавфсизлигини бошқа давлатлар хавфсизлиги ҳисобига мустаҳкамлашга йўл қўйилмаслиги;

бошқа давлатларнинг ички ишларига аралашмаслик, эҳтимол тутилган низоларни тинч йўл билан ҳал этиш;

ҳарбий-сиёсий блокларда иштирок этмаслик, ҳар қандай давлатлараро тузилмадан, агар у ҳарбий-сиёсий блок этиб ўзгартирилса, чиқиб кетиш ҳуқуқини ўзида сақлаб қолиш;

мудофаанинг етарли даражада бўлиши;

ҳарбий қурилишнинг замонавий ҳарбий можаролар хусусиятига монанд бўлиши;

ядровий ва бошқа турдаги оммавий қирғин қуролини ишлаб чиқариш, олиш, сақлаш, тарқатиш ва жойлаштиришдан воз кечиш;

Марказий Осиёда ядро қуролидан холи зона тўғрисидаги шартнома принципларига содиқлик;

ўз ҳудудида чет эл ҳарбий базалари ва объектларининг жойлаштирилишига йўл қўймаслик;

Қуролли Кучларнинг хориждаги тинчлик ўрнатиш билан боғлиқ операцияларда ва ҳарбий можароларда иштирок этмаслиги;

халқнинг маънавий-ахлоқий қадриятларига ва ўзига хос маданий тамаддунига таяниш.

11. Ўзбекистон Республикаси тинчликсевар сиёсатни олиб борар экан, ҳарбий можароларнинг олдини олишда фаол иштирок этишни устувор вазифалардан бири деб ҳисоблайди.

Ўзбекистон Республикасининг ушбу соҳадаги сиёсатининг асосий йўналишлари қуйидагилардан иборат:

а) миллий даражада:

давлат ҳарбий ташкилотининг ўз мақсадига мувофиқ ҳаракат қилишга шайлигини сақлаб туриш;

ўз мудофаа саноати комплексини ва унинг илмий-ишлаб чиқариш базасини ривожлантириш;

ижтимоий институтларга ва ҳокимият органларига бўлган ишончга путур етказишга, шунингдек давлатнинг ички ишларига аралашиш мақсадида аҳолининг оммавий онгига ахборот-мафкуравий таъсир кўрсатиш билан боғлиқ хавфларни камайтиришга қаратилган илғор технологик ечимларни ва бошқа ечимларни қўллаш;

б) минтақавий даражада:

минтақада тинчлик ва барқарорликни таъминлаш, минтақавий хавфсизликнинг энг муҳим муаммоларини ҳал этиш, шу жумладан Афғонистондаги вазиятни тартибга солишга кўмаклашиш, трансчегаравий сув оқимлари ресурсларидан фойдаланиш масалаларини ҳал этиш, чегараларни делимитация ва демаркация қилиш жараёнларини тугаллаш, экологик барқарорликни таъминлаш, фавқулодда вазиятларга ҳамда табиий ва техноген хусусиятдаги трансчегаравий таҳдидларга эътибор қаратиш юзасидан таъсирчан чора-тадбирларни кўриш;

минтақадаги тинчлик, барқарорлик ва хавфсизликка ташқи ҳамда ички таҳдидлар бўлишига йўл қўймаслик ва уларни нейтраллаштириш, экстремизм, терроризм, уюшган ҳамда трансчегаравий жиноятчиликка қарши курашиш борасида Марказий Осиёдаги барча мамлакатлар билан ўзаро ҳамфикрлик ва амалий ҳамкорликни мустаҳкамлаш;

минтақа давлатлари ўртасида ҳарбий соҳадаги ҳамкорликни кенгайтириш, ишонч ва хавфсизликни мустаҳкамлаш;

в) халқаро даражада:

Бирлашган Миллатлар Ташкилотининг, бошқа халқаро ташкилотлар ва институтларнинг халқаро хавфсизликни таъминлаш ва ҳамкорликни ривожлантириш борасидаги ишларида иштирок этиш;

Ўзбекистон Республикаси миллий хавфсизлигининг узоқ муддатли манфаатларидан келиб чиққан ҳолда манфаатдор мамлакатлар билан стратегик шериклик муносабатларини ўрнатиш ва сақлаб туриш ҳамда давлатлараро ўзаро манфаатли, мустаҳкам алоқаларни йўлга қўйиш;

оммавий қирғин қуролларини тарқатмаслик борасидаги глобал саъй-ҳаракатларга кўмаклашиш;

экстремизм ва халқаро терроризм кўринишларининг олдини олиш ва уларга чек қўйиш;

халқаро ҳарбий ва ҳарбий-техникавий ҳамкорликни ривожлантириш.

12. Ўзбекистон Республикаси ҳарбий хавфсизликни таъминлашга бўлган ўз ҳуқуқини амалга оширар экан, ўз Қуролли Кучларини:

ҳарбий тажовузни даф этиш;

ҳарбий соҳадаги миллий хавфсизликка таҳдид солувчи экстремизм, терроризм ва бошқа ғайриқонуний кўринишларга қарши курашиш;

фавқулодда вазиятларнинг оқибатларини бартараф этиш;

хавфсизлик ва ҳуқуқ-тартиботни таъминлашда ҳуқуқни муҳофаза қилувчи органларга кўмаклашиш мақсадида қўллаши мумкин.

III. ДОКТРИНАНИНГ ҲАРБИЙ-СТРАТЕГИК ЖИҲАТЛАРИ

1. Замонавий ҳарбий можароларнинг хусусияти

13. Халқаро ҳарбий-сиёсий вазият беқарор ривожланаётган шароитларда Ўзбекистон Республикасининг миллий хавфсизлигига турли кўринишдаги ҳарбий можароларга унинг жалб этилиши эҳтимолини истисно этмайдиган таҳдидлар сақланиб қолмоқда.

14. Замонавий ҳарбий можароларнинг ўзига хос бўлган асосий хусусиятлари қуйидагилардан иборат:

зиддиятларни ҳал этиш учун ҳарбий куч ишлатиш зарурлиги тўғрисидаги сиёсий важларни ва халқаро жамоатчилик фикрини шакллантириш учун олдиндан ахборот-психологик таъсир кўрсатиш;

ҳарбий куч билан бир қаторда ноҳарбий тусдаги (сиёсий, иқтисодий, ахборот-психологик ва бошқа) чора-тадбирлардан фаол фойдаланиш;

юқори аниқликка эга қуролларни, радиоэлектрон кураш воситаларини, учувчисиз учиш аппаратларини ва роботлаштирилган комплексларни, тармоқли автоматлаштирилган бошқарув тизимларини қўллаш;

қарши курашаётган томонларнинг бутун ҳудудида объектларнинг аниқ нуқталарини нишонга уришга қодирлик;

қўшинлар туркумларининг юксак даражада ҳаракатчанлиги ва етарли даражадалиги;

махсус операция кучларининг, ноқонуний қуролли тузилмаларнинг, хусусий ҳарбий компаниялар ва бошқа ёлланма шахсларнинг кураш олиб боришнинг қўпорувчилик ҳамда террорчилик усулларидан фойдаланиб ҳарбий можароларда фаол иштирок этиши;

маҳаллий аҳолининг ҳарбий можароларга кенг жалб этилиши ва ўта заифлиги;

вайрон қилиниши кенг кўламли фавқулодда вазиятларни, шу жумладан трансчегаравий фавқулодда вазиятларни келтириб чиқариши мумкин бўлган муҳим давлат инфратузилмаси объектларига аниқ йўналтирилган ҳолда зарба бериш (фаолият кўрсатишини бузиш);

бир шаклдаги ҳарбий можаронинг тез орада бошқа шаклдагисига ўзгариши эҳтимолининг юқорилиги.

2. Мамлакатни эҳтимол тутилган ҳарбий можароларга тайёрлашнинг асосий йўналишлари

15. Ҳарбий соҳада Ўзбекистон Республикасининг миллий хавфсизлигини таъминлаш давлатнинг бош вазифаларидан биридир ва у эҳтимол тутилган ҳарбий можароларга олдиндан тайёргарлик кўришдан, уларни жиловлаш ҳамда уларнинг олдини олишдан иборатдир.

16. Мамлакатни эҳтимол тутилган ҳарбий можароларга тайёрлашнинг асосий йўналишлари қуйидагилардан иборат:

мудофаа вазифаларини ҳал этиш учун ҳарбий ташкилотнинг барча таркибий қисмлари мувофиқлаштирилишини ва ўзаро ҳамкорликда ишлашини таъминлаш;

ҳарбий-сиёсий вазиятнинг ривожланиш тенденцияларини мониторинг ва прогноз қилиш ҳамда миллий хавфсизликка ҳарбий соҳадаги таҳдидларни нейтраллаштириш борасида ўз вақтида монанд чора-тадбирлар кўриш;

мудофаа вазифаларини ҳал этиш учун қулай сиёсий ва иқтисодий шарт-шароитларни сақлаб туришга доир чора-тадбирларни амалга ошириш;

мамлакатнинг сафарбарлик тайёргарлиги, ҳудудни тезкор жиҳозлаш ва ҳарбий инфратузилмани ривожлантириш бўйича тадбирларни амалга ошириш;

давлат ҳарбий ташкилотини мамлакатнинг иқтисодий имкониятларига мувофиқ мудофаа вазифаларини самарали ҳал этишни таъминлайдиган тарзда режали ривожлантириш;

Ўзбекистон Республикасининг Давлат чегарасини ҳимоя қилиш ва қўриқлаш тизимини такомиллаштириш;

муҳим давлат (ҳарбий) объектларини қўриқлаш ва мудофаа қилиш тизимини такомиллаштиришга доир комплекс чора-тадбирларни амалга ошириш;

ҳудудий мудофаа ва фуқаро муҳофазаси тизимлари ишининг самарадорлигини ошириш;

ахборот хавфсизлиги тизимини шакллантириш, ахборот ёрдамида фаол курашиш шакллари, усуллари ва воситаларини ишлаб чиқиш;

давлат ҳарбий ташкилотининг бошқарув тизимига замонавий ахборот-коммуникация технологияларини жорий этиш;

Қуролли Кучларга вазифаларни ўз вақтида қўйиш ва аниқлаштириш, уларнинг ҳаракатларини моддий-техникавий жиҳатдан ҳар томонлама таъминлаш;

Ўзбекистон Республикаси фуқароларини ватанпарварлик руҳида тарбиялаш ва уларда Ватан тақдири учун жавобгарлик туйғусини мустаҳкамлаш борасида узлуксиз иш олиб бориш, шунингдек Қуролли Кучларнинг шахсий таркибини маънавий-ахлоқий ва психологик жиҳатдан самарали тайёрлаш.

3. Қуролли Кучлар, уларнинг асосий вазифалари ва уларни қўллаш асослари

17. Қуролли Кучлар давлат ҳарбий ташкилотининг ва мамлакат мудофаа тизимининг негизи бўлиб, ҳарбий можароларни жиловлаш ҳамда уларнинг олдини олиш, шунингдек давлатнинг ҳарбий хавфсизлигини таъминлаш учун мўлжаллангандир.

Қуролли Кучлар таркибига Ўзбекистон Республикаси мудофаа, ички ишлар, фавқулодда вазиятлар вазирликларининг, Миллий гвардиясининг, Давлат хавфсизлик хизматининг, бошқа вазирликлар ва идораларнинг тегишли бошқарув органлари, қўшинлари, ҳарбий тузилмалари ва муассасалари киради.

18. Қуролли Кучларнинг асосий вазифалари қуйидагилардан иборат:

а) тинчлик даврида:

ҳарбий-сиёсий вазиятнинг ривожланишини доимий равишда тизимли таҳлил ва прогноз қилиш;

ҳарбий соҳада миллий хавфсизликка бўлган таҳдидлар тўғрисида мамлакат мудофаа тизимининг барча кучлари ва воситаларини ўз вақтида огоҳлантириш (хабардор қилиш);

юзага келаётган ҳарбий-сиёсий вазиятга ва давлатнинг иқтисодий имкониятларига мувофиқ Қуролли Кучларнинг қўлланилишини батафсил ва монанд режалаштириш;

бошқарув органлари ва қўшинларнинг (кучлар ва воситаларнинг) жанговар шайлигини ҳамда жанговар қобилиятини қуролли можароларнинг олди олинишини таъминлайдиган даражада сақлаб туриш;

уруш бошланиши хавфи туғилган тақдирда Қуролли Кучларнинг стратегик жиҳатдан ёйилишга шайлигини таъминлаш;

Ўзбекистон Республикасининг давлат чегарасини ҳимоя қилиш ва қўриқлаш;

муҳим давлат (ҳарбий) объектлари ва коммуникацияларини қўриқлаш ҳамда мудофаа қилиш;

фавқулодда вазиятларнинг олдини олиш ва уларни тугатиш;

фавқулодда ҳолат режимини сақлаб туриш;

мамлакат ҳудудини тезкорлик билан жиҳозлашга ва ҳарбий инфратузилмани ривожлантиришга доир тадбирларни ўтказиш;

ҳудудий мудофаа ва фуқаро муҳофазаси тизимларини белгиланган муддатларда ёйишга ҳамда тегишли вазифаларни самарали бажаришга шай ҳолда сақлаб туриш;

бузғунчи кучларнинг давлат ҳокимияти ва бошқаруви асосларига, ижтимоий-сиёсий барқарорликка қарши йўналтирилган ҳамда ҳарбий хавфсизликка зарар етказишга қаратилган қўпорувчилик фаолиятига қарши курашишда ҳуқуқни муҳофаза қилувчи органларга кўмаклашиш;

бошқарув органлари ва қўшинларнинг тезкор ҳамда жанговар тайёргарлик режаларини ташкил этиш ҳамда бажариш;

б) таҳдид бўлаётган даврда:

Қуролли Кучларни юқори даражадаги жанговар шайликка келтириш бўйича комплекс тадбирларни ўтказиш;

Қуролли Кучларни стратегик жиҳатдан ёйиш;

ҳудудий мудофаа ва фуқаро муҳофазаси тизимларини ёйиш;

ҳарбий ҳолат режимини сақлаб туриш;

в) уруш даврида:

ҳарбий тажовузни даф этиш ва тажовузкорнинг қўшинларига зарба бериш;

тажовузкорни Ўзбекистон Республикасининг миллий манфаатларига зид бўлмаган шартлар асосида ҳарбий ҳаракатларни тўхтатишга мажбур қилиш.

19. Қуролли Кучларни қўллаш Ўзбекистон Республикаси Конституциясига , Ўзбекистон Республикаси қонунларига, Ўзбекистон Республикаси Президентининг — Ўзбекистон Республикаси Қуролли Кучлари Олий бош қўмондонининг фармонлари, қарорлари ва фармойишларига, шунингдек мамлакат мудофаасини режалаштиришга доир бошқа ҳужжатларга мувофиқ ташкил этилади ва амалга оширилади.

Қуролли Кучларни қўллаш шакллари ва усуллари ҳақиқатан юзага келаётган ҳарбий-сиёсий вазиятни ҳамда Ўзбекистон Республикасига нисбатан тажовузкор ҳаракатлар хусусиятини ҳисобга олган ҳолда белгиланади.

4. Қуролли Кучларнинг аҳолини ва объектларни фавқулодда вазиятлардан ҳимоя қилиш бўйича ҳаракатлари

20. Мамлакатнинг бутун ҳудудида аҳолини ҳамда потенциал хавфли объектларни замонавий ҳужум воситаларининг шикаст етказувчи омиллари таъсиридан, қўпорувчилик-террорчилик ҳаракатларидан ва фавқулодда вазиятлардан ҳимоя қилиш тизими ташкил этилади.

21. Ҳалокат юз берган ҳудудларда ва зарба ўчоқларида муҳандислик, радиациявий, кимёвий ҳамда бошқа турдаги разведка, қидирув-қутқарув, эвакуация ва бошқа шошилинч ишларни бажариш, жабрланган одамларнинг ҳаёт фаолиятини биринчи навбатда таъминлаш, объектларнинг фаолиятини тиклаш, шунингдек фуқаро муҳофазасига доир қолган вазифаларни бажариш олдиндан ишлаб чиқилган ва тасдиқланган қўшма режаларга мувофиқ Фуқаро муҳофазаси қўшинлари, вазирликлар ва идораларнинг ҳарбий ҳамда ихтисослаштирилган тузилмалари, фуқаро муҳофазасининг ҳудудий ва объектлардаги тузилмалари томонидан амалга оширилади.

5. Мамлакат мудофаасига ва Қуролли Кучларга раҳбарлик қилиш

22. Мамлакат мудофаасига ва Қуролли Кучларга раҳбарликни Ўзбекистон Республикаси Президенти — Ўзбекистон Республикаси Қуролли Кучларининг Олий бош қўмондони амалга оширади. У Ўзбекистон Республикаси мудофаа сиёсатининг ва ҳарбий қурилишининг асосий йўналишларини белгилайди.

23. Ўзбекистон Республикаси Вазирлар Маҳкамаси давлат ҳарбий ташкилотининг мудофаа вазифаларини ҳал этиш учун зарур бўлган молиявий, моддий ва бошқа ресурсларга бўлган талаб-эҳтиёжларини ҳар томонлама таъминлаш, мудофаа манфаатларини кўзлаб мамлакат ҳудудини тезкорлик билан жиҳозлаш масалаларини ҳал этади, Қуролли Кучларнинг қурол-яроғ, ҳарбий техника ва бошқа моддий-техника воситалари билан жиҳозланиши ҳамда таъминланишини ташкил этади, давлат ҳарбий буюртмаларини шакллантириш ва мудофаа аҳамиятига молик ишлаб чиқаришларни ташкил этиш соҳасида ягона давлат сиёсати ўтказилишини таъминлайди, мамлакат иқтисодиётининг сафарбарлик тайёргарлигини ташкил этади, фуқаро муҳофазасига раҳбарликни амалга оширади.

24. Ўзбекистон Республикаси давлат ҳокимияти ва бошқаруви органлари, фуқароларнинг ўзини ўзи бошқариш органлари ҳамда фуқаролари Ўзбекистон Республикаси Конституцияси ва қонунчиликда белгиланган доирада мудофаа вазифаларини ҳал қилишда иштирок этади.

25. Қуролли Кучлар таркибига кирувчи ҳарбий тузилмаларга раҳбарликни Ўзбекистон Республикаси мудофаа, ички ишлар, фавқулодда вазиятлар вазирликларининг, Давлат хавфсизлик хизматининг, Миллий гвардиянинг марказий девонлари, шунингдек бошқа вазирликлар ва идораларнинг бошқарув органлари амалга оширади.

Мудофаа вазири уруш даври шароитида Ўзбекистон Республикаси Қуролли Кучлари Олий бош қўмондонининг ўринбосари ҳисобланади.

26. Қуролли Кучлар Бош штаби тинчлик даврида мамлакат мудофаасини режалаштиришнинг ва уруш даврида Қуролли Кучларни тезкор бошқаришнинг асосий органидир.

Тинчлик даврида Қуролли Кучлар Бош штаби ташкилий жиҳатдан Ўзбекистон Республикаси Мудофаа вазирлиги таркибига киради ва вазирга бўйсунади, уруш даврида эса Ўзбекистон Республикаси Қуролли Кучлари Олий бош қўмондонининг ишчи органига айланади.

27. Ҳарбий округ Қуролли Кучларнинг асосий ҳарбий-маъмурий бирлиги ва ҳудудий умумқўшин тезкор-стратегик бирлашмаси ҳисобланади. Ҳарбий округ қўмондонлиги мамлакатни қуролли ҳимоя қилиш манфаатларини кўзлаб тинчлик ва уруш даврида бўйсунувидаги қўшинларни тезкор режалаштириш ҳамда бошқаришни, шунингдек Қуролли Кучлар таркибига кирувчи ва унинг ҳудудий чегараларида жойлаштирилган барча ҳарбий тузилмаларнинг белгиланган йўналишда ягона тарзда режалаштирилишини, мувофиқлаштирилишини ва ҳамкорлигини амалга оширади.

6. Давлат ҳарбий ташкилотини ривожлантиришнинг асосий вазифалари ва йўналишлари

28. Давлат ҳарбий ташкилотини ривожлантиришнинг асосий вазифалари миллий хавфсизликка ҳарбий соҳада мавжуд бўлган ва потенциал таҳдидларни, замонавий ҳарбий можароларнинг ўзига хос хусусиятларини, ҳарбий санъат назарияси ва амалиётининг ривожланишини, шунингдек давлатнинг ҳақиқий имкониятлари ва ресурсларини инобатга олган ҳолда мамлакатнинг мудофаа тизимини янада такомиллаштиришдан, Қуролли Кучларнинг жанговар шайлиги ва жанговар қобилиятини оширишдан иборат.

29. Давлат ҳарбий ташкилотини ривожлантиришнинг асосий йўналишлари қуйидагилардан иборат:

ҳарбий соҳада миллий хавфсизликнинг таъминланишини стратегик режалаштириш давлат тизимини қонунчилик йўли билан тартибга солиш самарадорлигини ошириш;

мамлакат мудофаасини режалаштириш тизимини такомиллаштириш;

давлатнинг ҳарбий хавфсизлигини таъминлаш вазифаларига ва иқтисодий имкониятларига мувофиқ давлатнинг ҳарбий ташкилоти тузилмасини, таркибини ҳамда таркибий қисмлари сонини мақбуллаштириш;

мамлакатнинг сафарбарлик тайёргарлигини, давлат ҳарбий ташкилотининг фаолият юритишини иқтисодий жиҳатдан таъминлаш тизимини такомиллаштириш;

ҳарбий фанни ривожлантириш ва ҳарбий хавфсизликни таъминлаш соҳасида қабул қилинадиган қарорларнинг илмий жиҳатдан мустаҳкам тизимини такомиллаштириш;

мудофаанинг иқтисодий, технологик ва ҳарбий-техник базасининг асоси сифатида мудофаа саноати комплексини босқичма-босқич ривожлантириш;

қўшинларни қурол-яроғ, ҳарбий ва махсус техниканинг замонавий ва истиқболли намуналари билан қайта жиҳозлаш;

ҳудудий мудофаа ва фуқаро муҳофазаси тизимларини такомиллаштириш;

ҳарбий хизматчиларни ва уларнинг оила аъзоларини ижтимоий ҳимоя қилиш соҳасидаги давлат дастурларини амалга оширишга доир янги механизмларни ишлаб чиқиш;

аҳолини ҳарбий-ватанпарварлик руҳида тарбиялашнинг самарали механизмларини мазкур жараёнга нодавлат нотижорат ташкилотларини жалб қилган ҳолда амалиётга жорий этиш;

ахборот хавфсизлигини таъминлашга доир комплекс чора-тадбирларни амалга ошириш;

халқаро ҳарбий ва ҳарбий-техникавий ҳамкорликни ривожлантириш.

30. Қуролли Кучларни ривожлантиришнинг асосий йўналишлари қуйидагилардан иборат:

ҳарбий қурилишнинг миллий ва хорижий тажрибасини инобатга олган ҳолда қўшинлар ҳамда Қуролли Кучлар ҳарбий тузилмаларининг ташкил этилишини, тузилишини ва таркибини такомиллаштириш;

қўшинларнинг жанговар ва сафарбарлик шайлиги, қўшинларнинг тезкор, жанговар, маънавий-маърифий ва психологик тайёргарлигини режалаштириш ҳамда ташкил этиш, шунингдек таълим олган сафарбарлик захирасини тайёрлаш тизимларини такомиллаштириш;

барча даражалардаги бошқарув органларини мақбуллаштириш, қўшинларни ва қурол-яроғни бошқаришнинг ягона ҳимояланган ахборот-коммуникация тизимларини шакллантириш;

қўшинларнинг операциялари ва тактик ҳаракатларини тезкор (жанговар) таъминлаш тузилмаларини янада ривожлантириш;

ҳарбий таълим ҳамда миллий ҳарбий илмий ва педагог кадрларни тайёрлаш, қайта тайёрлаш ва уларнинг малакасини ошириш сифатини юксалтириш.

IV. ДОКТРИНАНИНГ ҲАРБИЙ-ИҚТИСОДИЙ ЖИҲАТЛАРИ

1. Мамлакат мудофаасини ҳарбий-иқтисодий жиҳатдан таъминлаш асослари

31. Мамлакат мудофаасини ҳарбий-иқтисодий жиҳатдан таъминлашнинг мақсади тинчлик ва уруш даврида давлат ҳарбий ташкилотининг Ўзбекистон Республикасининг мудофаа соҳасидаги сиёсатини амалга ошириш учун етарлича молиявий, моддий-техникавий ва бошқа ресурсларга бўлган талаб-эҳтиёжларини қаноатлантиришдан иборатдир.

32. Мамлакат мудофаасини ҳарбий-иқтисодий жиҳатдан таъминлаш қуйидаги принципларга асосланган:

а) давлат ҳарбий ташкилотини молиявий ва моддий-техникавий жиҳатдан таъминлаш даражасининг мамлакат ҳарбий хавфсизлиги вазифаларига ҳамда иқтисодий имкониятларига мувофиқлиги;

б) ҳарбий-иқтисодий фаолиятни бошқаришда марказлаштириш;

в) молиявий, моддий-техникавий ва бошқа ресурсларни давлат ҳарбий ташкилотини тегишли мақсадли дастурларни ишлаб чиқиш орқали ривожлантиришнинг устувор вазифаларини ҳал этишга йўналтириш.

33. Мамлакат мудофаасини ҳарбий-иқтисодий жиҳатдан таъминлашнинг асосий вазифалари қуйидагилардан иборат:

ҳарбий ва икки хил мақсадга мўлжалланган маҳсулотни етказиб бериш ҳамда ишлаб чиқаришга, мамлакат мудофааси эҳтиёжлари учун ишларни бажариш ва хизматлар кўрсатишга доир давлат буюртмаларини жойлаштиришни тартибга солувчи қонунчиликни такомиллаштириш;

икки хил мақсадга мўлжалланган маҳсулотни ишлаб чиқариш бўйича иқтисодиёт тармоқларини ривожлантириш дастурларини, шунингдек Қуролли Кучларни қурол-яроғ, ҳарбий ҳамда махсус техниканинг модернизация қилинган ва истиқболли намуналари билан таъминлаш дастурларини иқтисодий ҳамда молиявий жиҳатдан ўз вақтида ва оқилона таъминлаш;

ҳарбий хавфсизликни таъминлашга йўналтириладиган молиявий ва моддий ресурслар харажатларини мақбуллаштириш, давлат ҳарбий ташкилотининг барча таркибий қисмларини ўзаро боғлиқ, уйғун ҳолда ривожлантириш асосида улардан фойдаланиш самарадорлигини ошириш;

қўшинларни ва қурол-яроғни бошқаришнинг унификация қилинган, ҳимояланган ахборот-коммуникация тизимларини разведка, огоҳлантириш, радиоэлектрон кураш тизимларини, шунингдек юқори аниқликдаги нишонга уриш воситаларини ишлаб чиқиш ҳамда ишлаб чиқариш учун иқтисодий ва молиявий шароитлар яратиш;

мамлакатнинг, Қуролли Кучларнинг ва ҳарбий инфратузилманинг илмий-техникавий, технологик ва ишлаб чиқариш базасини ривожлантириш;

ҳарбий ва икки хил мақсадга мўлжалланган маҳсулотдаги, шунингдек уларни ишлаб чиқиш ҳамда ишлаб чиқариш технологияларидаги интеллектуал мулк объектларининг ҳуқуқий ҳимоя қилинишини таъминлаш;

иқтисодиётнинг фуқароларга оид ва ҳарбий секторларини ўзаро уйғунлаштириш ҳамда давлатнинг ҳарбий-иқтисодий фаолиятини унинг ҳарбий хавфсизлигини таъминлаш манфаатларини кўзлаб мувофиқлаштириш;

ҳарбий хизматчилар ва улар оила аъзоларининг турмуш даражасини юксалтириш, қонунчиликда белгиланган ижтимоий кафолатларини амалга ошириш;

мамлакатнинг сафарбарлик шайлиги ва сафарбарлик тайёргарлиги тизимларини такомиллаштириш;

моддий воситалар захираларини шакллантириш;

ўзаро манфаатли халқаро ҳарбий ва ҳарбий-техникавий ҳамкорликни амалга ошириш.

34. Ўзбекистон Республикаси Давлат бюджетининг таркибий қисми бўлган мудофаа бюджети мамлакат мудофаасини молиявий жиҳатдан таъминлашнинг асосидир. Мудофаа бюджети давлатнинг иқтисодий имкониятларини ва давлат ҳарбий ташкилотининг мудофаа вазифаларини ҳал этиш учун ҳақиқий талаб-эҳтиёжларини ҳисобга олган ҳолда шакллантирилади.

35. Ҳарбий хизматчилар ва улар оила аъзоларининг ижтимоий ҳимояси ҳарбий хизматни ўташ тартибини, ички таъминотини, уй-жой, тиббий ва пенсия таъминотини такомиллаштиришга қаратилган қонунлар ҳамда бошқа норматив-ҳуқуқий ҳужжатлар ва жамиятда ҳарбий хизматнинг нуфузи, обрўси оширилишини таъминлайдиган давлат дастурларини рўёбга чиқаришнинг бошқа ишлаб чиқилган самарали механизмлари асосида амалга оширилади.

36. Халқаро ҳарбий ва ҳарбий-техникавий ҳамкорлик Қуролли Кучларни қурол-яроғ, ҳарбий ва махсус техниканинг энг янги ҳамда истиқболли намуналари билан таъминлаш, уларни модернизация қилиш, таъмирлаш ва утилизация қилиш бўйича вазифаларни ҳал этиш, қўшма лойиҳаларни амалга ошириш, мудофаа саноати комплексига чет эл инвестициялари ҳамда технологияларини жалб этиш, шунингдек ҳарбий, ҳарбий-техник кадрлар ва мутахассисларни тайёрлаш, қайта тайёрлаш, уларнинг малакасини ошириш заруриятига мувофиқ ташкил этилади ҳамда амалга оширилади.

2. Мамлакатнинг сафарбарлик тайёргарлиги

37. Ўзбекистон Республикаси сафарбарлик тайёргарлигининг асосий мақсади иқтисодиётни, давлат ва хўжалик бошқаруви органларини, маҳаллий давлат ҳокимияти органларини, ҳудудларни, аҳолини ва Қуролли Кучларни ҳарбий тажовузнинг даф этилишини таъминлашга ҳамда уруш даврида давлат ва аҳоли эҳтиёжларини қаноатлантиришга тайёрлашдан иборат.

38. Мамлакат сафарбарлик тайёргарлигининг асосий вазифалари қуйидагилардан иборат:

сафарбарлик тайёргарлиги ва сафарбарлик соҳасидаги қонунчилик ва норматив-ҳуқуқий базани ишлаб чиқиш ҳамда такомиллаштириш, давлат ва хўжалик бошқаруви органларининг, шунингдек кўп укладли иқтисодиёт шароитида мулк шаклидан ва идоравий мансублигидан қатъи назар корхоналар, муассасалар ва ташкилотларнинг ҳуқуқлари, мажбуриятлари ҳамда жавобгарлигини белгилаш;

мамлакат иқтисодиётининг сафарбарлик режасини шакллантириш;

ҳарбий ва фуқаролар учун мўлжалланган маҳсулот ишлаб чиқарувчи (таъмирловчи) ишлаб чиқаришларни ривожлантириш ҳамда жойлаштиришга доир асосли қарорлар ва режаларни, давлатнинг моддий захираларини, фуқаро муҳофазаси объектлари ва мол-мулкини жамлаш нормативларини, шунингдек алоҳида даврда корхоналар, муассасалар ва ташкилотларнинг барқарор фаолият кўрсатишига доир кўрсаткичлар ишланмаларини ишлаб чиқиш;

корхоналар, муассасалар, ташкилотларга, иқтисодиёт тармоқлари ва соҳаларига алоҳида даврда маҳсулот ишлаб чиқариш ҳамда хизматлар кўрсатиш бўйича сафарбарлик топшириқларини белгилаш;

иқтисодиётни бошқариш тизимининг алоҳида даврда барқарор фаолият кўрсатишга шайлигини таъминлаш;

уруш даврида иқтисодиётнинг барқарор фаолият кўрсатишини ва аҳолининг ҳаёт фаолиятини таъминлайдиган давлат инфратузилма объектларини ривожлантириш;

уруш даврида Қуролли Кучларга топшириш учун ёки мамлакат иқтисодиёти манфаатларини кўзлаб фойдаланиш учун мўлжалланган махсус тузилмалар ва муассасаларни ташкил этиш ҳамда шай ҳолатда сақлаб туриш;

давлат захираларида моддий бойликлар захираларини шакллантириш;

молия ва солиқ тизимларининг уруш даврида фаолият кўрсатишга шайлигини таъминлаш;

Қуролли Кучларнинг сафарбар ҳолда ёйилишини ва зиммасига юклатилган вазифаларни бажаришга шай ҳолатга келтирилишини ҳар томонлама таъминлаш.

3. Мамлакатнинг мудофаа саноати комплекси

39. Қуролли Кучларнинг қурол-яроғ, ҳарбий ва махсус техниканинг модернизация қилинган ҳамда истиқболли намуналарига, шунингдек бошқа ҳарбий-техникавий мол-мулкка бўлган талаб-эҳтиёжларини қаноатлантириш учун мўлжалланган мудофаа саноати комплексини босқичма-босқич ривожлантириб бориш мамлакат мудофаасининг иқтисодий, технологик ва ҳарбий-техникавий базасининг асосини ташкил этади.

40. Мамлакат мудофаа саноати комплексини ривожлантиришнинг асосий йўналишлари қуйидагилардан иборат:

мудофаа саноати корхоналари, муассасалари ва ташкилотларининг самарали ишлаши учун қулай шарт-шароитлар яратиш бўйича комплекс чора-тадбирларни назарда тутувчи ўрта муддатли дастурларни амалга ошириш;

ҳарбий-техникавий йўналишдаги илмий-тадқиқот ва тажриба-конструкторлик ишларини шакллантириш ҳамда ўтказишнинг давлат тизимини жорий этиш;

чет эл инвестициялари иштирокидаги корхоналарни ташкил этиш ва манфаатдор хорижий шериклар билан кооперация алоқаларини йўлга қўйиш;

ҳарбий мақсадга мўлжалланган маҳсулотни яратиш, ишлаб чиқариш, таъмирлаш ва модернизация қилиш соҳасидаги талаб юқори бўлган технологияларни ўзлаштириш;

бошқарув кадрларини, илмий, муҳандис-техник ва ишчи кадрларни тайёрлаш, қайта тайёрлаш ҳамда уларнинг малакасини ошириш, иқтисодиётнинг ҳарбий секторидаги меҳнат фаолиятининг жозибадорлигини ошириш бўйича рағбатлантирувчи ижтимоий чора-тадбирларни жорий этиш.

***

Ҳарбий соҳада миллий хавфсизликка бўлган таҳдидлар кўринишларининг ўзгаришларига, ҳарбий-сиёсий вазият шароитларига, замонавий ҳарбий можаролар хусусиятига, давлат ҳарбий ташкилотини ривожлантириш вазифалари ва йўналишларига боғлиқ ҳолда Доктринанинг айрим қоидалари қонунчиликда белгиланган тартибда аниқлаштирилиши ҳамда тўлдирилиши мумкин.

Ҳарбий хавфсизликни таъминлаш соҳасида давлат фаолиятининг устувор йўналишлари Ўзбекистон Республикаси Президенти — Ўзбекистон Республикаси Қуролли Кучларининг Олий бош қўмондони томонидан аниқлаштирилади.

Ўзбекистон Республикасининг Президенти Ш. МИРЗИЁЕВ

Тошкент ш.,

2018 йил 9 январь,

ЎРҚ-458-сон

(Қонун ҳужжатлари маълумотлари миллий базаси, 10.01.2018 й., 03/18/458/0537-сон, 2019 й., 2-сон, 47-модда; 30.10.2019 й., 03/19/575/3972-сон; Қонунчилик маълумотлари миллий базаси, 21.04.2021 й., 03/21/683/0375-сон; 29.11.2023 й., 03/23/880/0905-сон)

lex.uz

Oʻzbekiston Respublikasining Qonuni

Oʻzbekiston Respublikasining Mudofaa doktrinasi toʻgʻrisida

Qonunchilik palatasi tomonidan 2017-yil 18-dekabrda qabul qilingan Senat tomonidan 2017-yil 20-dekabrda maʼqullangan

1-modda. Oʻzbekiston Respublikasining Mudofaa doktrinasi tasdiqlansin ( ilova qilinadi).

2-modda. Oʻzbekiston Respublikasi Oliy Majlisining 1995-yil 30-avgustda qabul qilingan “Oʻzbekiston Respublikasining Harbiy doktrinasi toʻgʻrisida”gi 105-I-sonli Qarori (Oʻzbekiston Respublikasi Oliy Majlisining Axborotnomasi, 1995-yil, № 9, 180-modda) oʻz kuchini yoʻqotgan deb topilsin.

3-modda. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasi:

hukumat qarorlarini ushbu Qonunga muvofiqlashtirsin;

davlat boshqaruvi organlari ushbu Qonunga zid boʻlgan oʻz normativ-huquqiy hujjatlarini qayta koʻrib chiqishlari va bekor qilishlarini taʼminlasin;

ushbu Qonunning ijrosini, ijrochilarga yetkazilishini hamda mohiyati va ahamiyati aholi oʻrtasida tushuntirilishini taʼminlasin.

4-modda. Ushbu Qonun rasmiy eʼlon qilingan kundan eʼtiboran kuchga kiradi.

Oʻzbekiston Respublikasining 2018-yil 9-yanvardagi 458-sonli Qonuni bilan TASDIQLANGAN

Oʻzbekiston Respublikasining Mudofaa doktrinasi

I. UMUMIY QOIDALAR

1. Oʻzbekiston Respublikasining Mudofaa doktrinasi (bundan buyon matnda Doktrina deb yuritiladi) harbiy sohada Oʻzbekiston Respublikasi milliy xavfsizligini taʼminlashga doir prinsiplar va yondashuvlarni belgilaydi.

2. Oʻzbekiston Respublikasi Doktrinaning mudofaa xususiyatiga egaligini tasdiqlaydi. Oʻzbekiston Respublikasi hech bir davlatni oʻzining dushmani deb hisoblamaydi va barcha mamlakatlar bilan munosabatlarni mamlakat milliy manfaatlarining ustuvorligi asosida hamda xalqaro huquqning umum eʼtirof etilgan prinsiplari va normalarini inobatga olgan holda, oʻzaro naf koʻrish, teng huquqlilik hamda boshqa davlatlarning ichki ishlariga aralashmaslik, barcha nizoli masalalarni tinch vositalar va muzokaralar yoʻli bilan hal qilish, davlatlararo shakllangan chegaralarning buzilmasligi va oʻzgarmasligini tan olish asosida quradi.

3. Doktrina:

Oʻzbekiston Respublikasining Konstitutsiyasi , Milliy xavfsizlik konsepsiyasi va boshqa qonun hujjatlariga asoslanadi, xalqaro huquqning, Birlashgan Millatlar Tashkiloti Ustavining prinsiplari va normalariga, shuningdek Oʻzbekiston Respublikasi ishtirokchisi boʻlgan xalqaro shartnomalarga tayanadi;

mamlakatning milliy manfaatlaridan, jahondagi va mintaqadagi harbiy-siyosiy vaziyatdan, harbiy sohada milliy xavfsizlikka boʻlgan tahdidlar darajasidan, zamonaviy harbiy mojarolarning xususiyatidan kelib chiqadi;

Tashqi siyosiy faoliyat konsepsiyasining va mamlakat mudofaasini rejalashtirishga doir boshqa hujjatlarning asosiy qoidalarini inobatga oladi;

harbiy mojarolarning oldini olish, hayotiy muhim milliy manfaatlarni himoya qilish boʻyicha davlat, jamiyat va fuqarolar faoliyatini tashkil etish yoʻnalishlari va usullarini ochib beradi;

davlatning kelajakda mudofaa sohasidagi siyosati ustuvorliklarini, Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli Kuchlarini (bundan buyon matnda Qurolli Kuchlar deb yuritiladi) tayyorlash, qurish va qoʻllashning asosiy prinsiplari va yoʻnalishlarini belgilaydi.

4. Doktrinani roʻyobga chiqarish Oʻzbekiston Respublikasining milliy xavfsizligini taʼminlash boʻyicha yagona davlat siyosati doirasida amalga oshiriladi.

5. Ushbu Doktrinada quyidagi asosiy tushunchalar qoʻllaniladi:

alohida davr — safarbarlik (harbiy holatni joriy etish) toʻgʻrisida qaror qabul qilingan paytdan boshlanadigan davr, shu jumladan harbiy harakatlar olib boriladigan butun davr;

davlatning harbiy tashkiloti — davlat boshqaruvi va harbiy boshqaruv organlarining, Qurolli Kuchlarning, urush davri uchun tuziladigan boshqa organlar, muassasalar va maxsus tuzilmalarning, shuningdek mudofaa sanoati kompleksi majmui boʻlib, ularning birgalikdagi faoliyati harbiy xavfsizlikni taʼminlash borasidagi vazifalarni hal etishga qaratilgan boʻladi;

mamlakat mudofaasi — Oʻzbekiston Respublikasining suverenitetini, hududiy yaxlitligini, aholisining tinch hayoti va xavfsizligi himoya qilinishini taʼminlovchi siyosiy, iqtisodiy, harbiy, ijtimoiy-huquqiy, axborotga oid, tashkiliy va boshqa tusdagi chora-tadbirlar tizimi;

milliy xavfsizlikka harbiy sohadagi tahdidlar — Oʻzbekiston Respublikasiga qarshi harbiy kuch qoʻllanilishi haqiqatan mumkinligini tavsiflovchi omillar;

noqonuniy qurolli tuzilmalar — milliy va xalqaro qonunchilikka xilof ravishda shakllantirilgan, terrorchilik, ekstremistik, jinoiy yoki boshqa maqsadlarni koʻzlovchi qurolli birlashmalar, otryadlar, guruhlar;

tahdid soluvchi davr — vaqtning turli muddat davom etadigan, qoida tariqasida, harbiy mojaro boshlanishidan oldinga toʻgʻri keladigan hamda harbiy-siyosiy vaziyat oʻta keskinlashganligi bilan tavsiflanadigan davri;

favqulodda vaziyat — odamlar qurbon boʻlishiga, ularning sogʻligʻi yoki atrof-muhitga zarar yetishiga, jiddiy moddiy talafotlar keltirib chiqarishga hamda odamlarning hayot faoliyati sharoiti izdan chiqishiga olib kelishi mumkin boʻlgan yoki olib kelgan avariya, halokat, xavfli tabiiy hodisa, tabiiy yoki boshqa ofat natijasida muayyan hududda yuzaga kelgan holat;

qurolli mojaro — davlatlar oʻrtasidagi (xalqaro qurolli mojaro) yoki bir davlat hududi doirasidagi (ichki qurolli mojaro) qarama-qarshi tomonlar oʻrtasidagi iqtisodiy, siyosiy, milliy, etnik, diniy va boshqa ziddiyatlarni hal etish maqsadidagi miqyosi cheklangan qurolli toʻqnashuv (harakat, janjal) boʻlib, bunda urush holati eʼlon qilinmaydi;

harbiy mojaro — davlatlar oʻrtasidagi yoki davlatning ichki qarama-qarshiliklarini harbiy kuch qoʻllagan holda hal etish shakli boʻlib, bu qurolli kurash olib borishning barcha turlarini, shu jumladan urushlar va qurolli mojarolarni qamrab oladi;

harbiy tajovuz — Oʻzbekiston Respublikasining suverenitetiga, hududiy yaxlitligiga va davlat mustaqilligiga qarshi harbiy kuchni qoʻllash;

harbiy xavfsizlik — milliy manfaatlarning harbiy sohada davlat xavfsizligiga boʻlgan tahdidlardan himoyalanganlik holati.

II. DOKTRINANING HARBIY-SIYOSIY JIHATLARI

1. Harbiy-siyosiy vaziyatning oʻziga xos xususiyatlari

6. Globallashuv davom etayotgan va xalqaro munosabatlarning butun tizimi oʻzgarib borayotgan sharoitlarda jahondagi harbiy-siyosiy vaziyat xalqaro va mintaqaviy xavfsizlikka xavf-xatar hamda tahdidlar koʻlami kengayib borayotganligi — geosiyosiy qarama-qarshilikning kuchayishi, mojarolar va tang vaziyatlarni kuch ishlatib hal etishga boʻlgan yondashuvning ustunlik qilishi, kuch ishlatish, shu jumladan ommaviy qirgʻin qurolini qoʻllash ehtimoli oshganligi, harbiylashtirish, xalqaro terrorizm va ekstremizm faollashganligi, axborot makoni va kibermakonda oʻzaro kurash kuchayganligi bilan tavsiflanadi.

Xalqaro huquqning umum eʼtirof etilgan prinsiplari va normalarining erkin talqin etilishi hamda tanlab qoʻllanilishi hollari tobora kuchaymoqda.

Ushbu bandning birinchi va ikkinchi xatboshilarida koʻrsatilgan xavotirli tendensiyalar mavjud tanglik oʻchoqlarining global miqyosda keskinlashuviga hamda yangilari paydo boʻlishiga olib kelmoqda. Buning oqibatida jahondagi holat tobora murakkablashmoqda, taxmin qilinishi qiyin boʻlgan xususiyat kasb etmoqda.

Oʻz navbatida Markaziy Osiyodagi vaziyatga terrorizm, ekstremizm, narkotrafik va transchegaraviy jinoyatchilikning saqlanib turgan xavf-xatarlari va tahdidlari salbiy taʼsir koʻrsatmoqda. Afgʻonistondagi noqonuniy qurolli tuzilmalar faoliyati mintaqa xavfsizligiga alohida xavf solmoqda.

7. Mazkur boʻlimning 6-bandida koʻrsatilgan omillar harbiy kuchni qoʻllash zaruriyatini keltirib chiqarishi mumkin. Bunday sharoitda davlatning mudofaa salohiyati harbiy sohada milliy xavfsizlikka boʻlgan tahdidlarni jilovlash, neytrallashtirish va tugatishning asosiy vositalaridan biri boʻlib qoladi.

2. Harbiy sohada milliy xavfsizlikka boʻlgan asosiy tahdidlar

8. Harbiy sohada milliy xavfsizlikka boʻlgan asosiy tahdidlar quyidagilardan iborat:

harbiy harakatlarning Oʻzbekiston Respublikasi hududiga koʻchishi xavfi boʻlgan harbiy mojarolar;

Oʻzbekiston Respublikasining Davlat chegarasi yaqinida qoʻshinlar turkumlarini mintaqada kuchlar mutanosibligi buzilishiga olib keladigan tarzda hamda Oʻzbekiston Respublikasiga qarshi harbiy tajovuzga tayyorgarlik koʻrilayotganidan darak beradigan tarzda namoyishkorona koʻpaytirish;

Oʻzbekiston Respublikasining suverenitetiga va hududiy yaxlitligiga tajovuz qilish;

bevosita Oʻzbekiston Respublikasi hududiga yoxud qoʻshni davlatlarning chegara oldi tumanlariga tashlash uchun noqonuniy qurolli tuzilmalarni tashkil etish, oʻqitish va qurollantirish;

narkotrafik, qurol-yarogʻ, oʻq-dori, zaharli va portlovchi moddalar, qoʻporuvchilik-terrorchilik faoliyatini amalga oshirish uchun foydalaniladigan boshqa vositalar kontrabandasi bilan bogʻliq transchegaraviy va xalqaro uyushgan jinoiy faoliyat;

axborot-kommunikatsiya makonida Oʻzbekiston Respublikasining suverenitetiga, mustaqilligiga, hududiy yaxlitligiga qarshi qaratilgan hamda aholining tinch hayotiga tahdid soluvchi mafkuraviy va psixologik harakatlar.

3. Oʻzbekiston Respublikasining mudofaa sohasidagi siyosati

9. Oʻzbekiston Respublikasining mudofaa sohasidagi siyosatining asosiy maqsadlari quyidagilardan iborat:

mustaqillikni, suverenitetni, hududiy yaxlitlikni va konstitutsiyaviy tuzumni himoya qilish;

davlatning harbiy xavfsizligini taʼminlash;

Markaziy Osiyoda xalqaro va mintaqaviy hamkorlikni, xavfsizlikni, barqarorlikni va yaxshi qoʻshnichilikni mustahkamlash;

davlatning harbiy tashkilotini muntazam ravishda rivojlantirish, uni Oʻzbekiston Respublikasini qurolli himoya qilishga shay holatda saqlab turish.

10. Oʻzbekiston Respublikasining mudofaa sohasidagi siyosati quyidagi prinsiplarga asoslangan:

boshqa davlatlarga qarshi harbiy kuch ishlatmaslik, bundan harbiy tajovuzning oldini olish va uni daf etish hollari mustasno;

xavfsizlikning boʻlinmasligi, oʻz xavfsizligini boshqa davlatlar xavfsizligi hisobiga mustahkamlashga yoʻl qoʻyilmasligi;

boshqa davlatlarning ichki ishlariga aralashmaslik, ehtimol tutilgan nizolarni tinch yoʻl bilan hal etish;

harbiy-siyosiy bloklarda ishtirok etmaslik, har qanday davlatlararo tuzilmadan, agar u harbiy-siyosiy blok etib oʻzgartirilsa, chiqib ketish huquqini oʻzida saqlab qolish;

mudofaaning yetarli darajada boʻlishi;

harbiy qurilishning zamonaviy harbiy mojarolar xususiyatiga monand boʻlishi;

yadroviy va boshqa turdagi ommaviy qirgʻin qurolini ishlab chiqarish, olish, saqlash, tarqatish va joylashtirishdan voz kechish;

Markaziy Osiyoda yadro qurolidan xoli zona toʻgʻrisidagi shartnoma prinsiplariga sodiqlik;

oʻz hududida chet el harbiy bazalari va obyektlarining joylashtirilishiga yoʻl qoʻymaslik;

Qurolli Kuchlarning xorijdagi tinchlik oʻrnatish bilan bogʻliq operatsiyalarda va harbiy mojarolarda ishtirok etmasligi;

xalqning maʼnaviy-axloqiy qadriyatlariga va oʻziga xos madaniy tamadduniga tayanish.

11. Oʻzbekiston Respublikasi tinchliksevar siyosatni olib borar ekan, harbiy mojarolarning oldini olishda faol ishtirok etishni ustuvor vazifalardan biri deb hisoblaydi.

Oʻzbekiston Respublikasining ushbu sohadagi siyosatining asosiy yoʻnalishlari quyidagilardan iborat:

a) milliy darajada:

davlat harbiy tashkilotining oʻz maqsadiga muvofiq harakat qilishga shayligini saqlab turish;

oʻz mudofaa sanoati kompleksini va uning ilmiy-ishlab chiqarish bazasini rivojlantirish;

ijtimoiy institutlarga va hokimiyat organlariga boʻlgan ishonchga putur yetkazishga, shuningdek davlatning ichki ishlariga aralashish maqsadida aholining ommaviy ongiga axborot-mafkuraviy taʼsir koʻrsatish bilan bogʻliq xavflarni kamaytirishga qaratilgan ilgʻor texnologik yechimlarni va boshqa yechimlarni qoʻllash;

b) mintaqaviy darajada:

mintaqada tinchlik va barqarorlikni taʼminlash, mintaqaviy xavfsizlikning eng muhim muammolarini hal etish, shu jumladan Afgʻonistondagi vaziyatni tartibga solishga koʻmaklashish, transchegaraviy suv oqimlari resurslaridan foydalanish masalalarini hal etish, chegaralarni dyelimitatsiya va demarkatsiya qilish jarayonlarini tugallash, ekologik barqarorlikni taʼminlash, favqulodda vaziyatlarga hamda tabiiy va texnogen xususiyatdagi transchegaraviy tahdidlarga eʼtibor qaratish yuzasidan taʼsirchan chora-tadbirlarni koʻrish;

mintaqadagi tinchlik, barqarorlik va xavfsizlikka tashqi hamda ichki tahdidlar boʻlishiga yoʻl qoʻymaslik va ularni neytrallashtirish, ekstremizm, terrorizm, uyushgan hamda transchegaraviy jinoyatchilikka qarshi kurashish borasida Markaziy Osiyodagi barcha mamlakatlar bilan oʻzaro hamfikrlik va amaliy hamkorlikni mustahkamlash;

mintaqa davlatlari oʻrtasida harbiy sohadagi hamkorlikni kengaytirish, ishonch va xavfsizlikni mustahkamlash;

v) xalqaro darajada:

Birlashgan Millatlar Tashkilotining, boshqa xalqaro tashkilotlar va institutlarning xalqaro xavfsizlikni taʼminlash va hamkorlikni rivojlantirish borasidagi ishlarida ishtirok etish;

Oʻzbekiston Respublikasi milliy xavfsizligining uzoq muddatli manfaatlaridan kelib chiqqan holda manfaatdor mamlakatlar bilan strategik sheriklik munosabatlarini oʻrnatish va saqlab turish hamda davlatlararo oʻzaro manfaatli, mustahkam aloqalarni yoʻlga qoʻyish;

ommaviy qirgʻin qurollarini tarqatmaslik borasidagi global saʼy-harakatlarga koʻmaklashish;

ekstremizm va xalqaro terrorizm koʻrinishlarining oldini olish va ularga chek qoʻyish;

xalqaro harbiy va harbiy-texnikaviy hamkorlikni rivojlantirish.

12. Oʻzbekiston Respublikasi harbiy xavfsizlikni taʼminlashga boʻlgan oʻz huquqini amalga oshirar ekan, oʻz Qurolli Kuchlarini:

harbiy tajovuzni daf etish;

harbiy sohadagi milliy xavfsizlikka tahdid soluvchi ekstremizm, terrorizm va boshqa gʻayriqonuniy koʻrinishlarga qarshi kurashish;

favqulodda vaziyatlarning oqibatlarini bartaraf etish;

xavfsizlik va huquq-tartibotni taʼminlashda huquqni muhofaza qiluvchi organlarga koʻmaklashish maqsadida qoʻllashi mumkin.

III. DOKTRINANING HARBIY-STRATEGIK JIHATLARI

1. Zamonaviy harbiy mojarolarning xususiyati

13. Xalqaro harbiy-siyosiy vaziyat beqaror rivojlanayotgan sharoitlarda Oʻzbekiston Respublikasining milliy xavfsizligiga turli koʻrinishdagi harbiy mojarolarga uning jalb etilishi ehtimolini istisno etmaydigan tahdidlar saqlanib qolmoqda.

14. Zamonaviy harbiy mojarolarning oʻziga xos boʻlgan asosiy xususiyatlari quyidagilardan iborat:

ziddiyatlarni hal etish uchun harbiy kuch ishlatish zarurligi toʻgʻrisidagi siyosiy vajlarni va xalqaro jamoatchilik fikrini shakllantirish uchun oldindan axborot-psixologik taʼsir koʻrsatish;

harbiy kuch bilan bir qatorda noharbiy tusdagi (siyosiy, iqtisodiy, axborot-psixologik va boshqa) chora-tadbirlardan faol foydalanish;

yuqori aniqlikka ega qurollarni, radioelektron kurash vositalarini, uchuvchisiz uchish apparatlarini va robotlashtirilgan komplekslarni, tarmoqli avtomatlashtirilgan boshqaruv tizimlarini qoʻllash;

qarshi kurashayotgan tomonlarning butun hududida obyektlarning aniq nuqtalarini nishonga urishga qodirlik;

qoʻshinlar turkumlarining yuksak darajada harakatchanligi va yetarli darajadaligi;

maxsus operatsiya kuchlarining, noqonuniy qurolli tuzilmalarning, xususiy harbiy kompaniyalar va boshqa yollanma shaxslarning kurash olib borishning qoʻporuvchilik hamda terrorchilik usullaridan foydalanib harbiy mojarolarda faol ishtirok etishi;

mahalliy aholining harbiy mojarolarga keng jalb etilishi va oʻta zaifligi;

vayron qilinishi keng koʻlamli favqulodda vaziyatlarni, shu jumladan transchegaraviy favqulodda vaziyatlarni keltirib chiqarishi mumkin boʻlgan muhim davlat infratuzilmasi obyektlariga aniq yoʻnaltirilgan holda zarba berish (faoliyat koʻrsatishini buzish);

bir shakldagi harbiy mojaroning tez orada boshqa shakldagisiga oʻzgarishi ehtimolining yuqoriligi.

2. Mamlakatni ehtimol tutilgan harbiy mojarolarga tayyorlashning asosiy yoʻnalishlari

15. Harbiy sohada Oʻzbekiston Respublikasining milliy xavfsizligini taʼminlash davlatning bosh vazifalaridan biridir va u ehtimol tutilgan harbiy mojarolarga oldindan tayyorgarlik koʻrishdan, ularni jilovlash hamda ularning oldini olishdan iboratdir.

16. Mamlakatni ehtimol tutilgan harbiy mojarolarga tayyorlashning asosiy yoʻnalishlari quyidagilardan iborat:

mudofaa vazifalarini hal etish uchun harbiy tashkilotning barcha tarkibiy qismlari muvofiqlashtirilishini va oʻzaro hamkorlikda ishlashini taʼminlash;

harbiy-siyosiy vaziyatning rivojlanish tendensiyalarini monitoring va prognoz qilish hamda milliy xavfsizlikka harbiy sohadagi tahdidlarni neytrallashtirish borasida oʻz vaqtida monand chora-tadbirlar koʻrish;

mudofaa vazifalarini hal etish uchun qulay siyosiy va iqtisodiy shart-sharoitlarni saqlab turishga doir chora-tadbirlarni amalga oshirish;

mamlakatning safarbarlik tayyorgarligi, hududni tezkor jihozlash va harbiy infratuzilmani rivojlantirish boʻyicha tadbirlarni amalga oshirish;

davlat harbiy tashkilotini mamlakatning iqtisodiy imkoniyatlariga muvofiq mudofaa vazifalarini samarali hal etishni taʼminlaydigan tarzda rejali rivojlantirish;

Oʻzbekiston Respublikasining Davlat chegarasini himoya qilish va qoʻriqlash tizimini takomillashtirish;

muhim davlat (harbiy) obyektlarini qoʻriqlash va mudofaa qilish tizimini takomillashtirishga doir kompleks chora-tadbirlarni amalga oshirish;

hududiy mudofaa va fuqaro muhofazasi tizimlari ishining samaradorligini oshirish;

axborot xavfsizligi tizimini shakllantirish, axborot yordamida faol kurashish shakllari, usullari va vositalarini ishlab chiqish;

davlat harbiy tashkilotining boshqaruv tizimiga zamonaviy axborot-kommunikatsiya texnologiyalarini joriy etish;

Qurolli Kuchlarga vazifalarni oʻz vaqtida qoʻyish va aniqlashtirish, ularning harakatlarini moddiy-texnikaviy jihatdan har tomonlama taʼminlash;

Oʻzbekiston Respublikasi fuqarolarini vatanparvarlik ruhida tarbiyalash va ularda Vatan taqdiri uchun javobgarlik tuygʻusini mustahkamlash borasida uzluksiz ish olib borish, shuningdek Qurolli Kuchlarning shaxsiy tarkibini maʼnaviy-axloqiy va psixologik jihatdan samarali tayyorlash.

3. Qurolli Kuchlar, ularning asosiy vazifalari va ularni qoʻllash asoslari

17. Qurolli Kuchlar davlat harbiy tashkilotining va mamlakat mudofaa tizimining negizi boʻlib, harbiy mojarolarni jilovlash hamda ularning oldini olish, shuningdek davlatning harbiy xavfsizligini taʼminlash uchun moʻljallangandir.

Qurolli Kuchlar tarkibiga Oʻzbekiston Respublikasi mudofaa, ichki ishlar, favqulodda vaziyatlar vazirliklarining, Milliy gvardiyasining, Davlat xavfsizlik xizmatining, boshqa vazirliklar va idoralarning tegishli boshqaruv organlari, qoʻshinlari, harbiy tuzilmalari va muassasalari kiradi.

18. Qurolli Kuchlarning asosiy vazifalari quyidagilardan iborat:

a) tinchlik davrida:

harbiy-siyosiy vaziyatning rivojlanishini doimiy ravishda tizimli tahlil va prognoz qilish;

harbiy sohada milliy xavfsizlikka boʻlgan tahdidlar toʻgʻrisida mamlakat mudofaa tizimining barcha kuchlari va vositalarini oʻz vaqtida ogohlantirish (xabardor qilish);

yuzaga kelayotgan harbiy-siyosiy vaziyatga va davlatning iqtisodiy imkoniyatlariga muvofiq Qurolli Kuchlarning qoʻllanilishini batafsil va monand rejalashtirish;

boshqaruv organlari va qoʻshinlarning (kuchlar va vositalarning) jangovar shayligini hamda jangovar qobiliyatini qurolli mojarolarning oldi olinishini taʼminlaydigan darajada saqlab turish;

urush boshlanishi xavfi tugʻilgan taqdirda Qurolli Kuchlarning strategik jihatdan yoyilishga shayligini taʼminlash;

Oʻzbekiston Respublikasining davlat chegarasini himoya qilish va qoʻriqlash;

muhim davlat (harbiy) obyektlari va kommunikatsiyalarini qoʻriqlash hamda mudofaa qilish;

favqulodda vaziyatlarning oldini olish va ularni tugatish;

favqulodda holat rejimini saqlab turish;

mamlakat hududini tezkorlik bilan jihozlashga va harbiy infratuzilmani rivojlantirishga doir tadbirlarni oʻtkazish;

hududiy mudofaa va fuqaro muhofazasi tizimlarini belgilangan muddatlarda yoyishga hamda tegishli vazifalarni samarali bajarishga shay holda saqlab turish;

buzgʻunchi kuchlarning davlat hokimiyati va boshqaruvi asoslariga, ijtimoiy-siyosiy barqarorlikka qarshi yoʻnaltirilgan hamda harbiy xavfsizlikka zarar yetkazishga qaratilgan qoʻporuvchilik faoliyatiga qarshi kurashishda huquqni muhofaza qiluvchi organlarga koʻmaklashish;

boshqaruv organlari va qoʻshinlarning tezkor hamda jangovar tayyorgarlik rejalarini tashkil etish hamda bajarish;

b) tahdid boʻlayotgan davrda:

Qurolli Kuchlarni yuqori darajadagi jangovar shaylikka keltirish boʻyicha kompleks tadbirlarni oʻtkazish;

Qurolli Kuchlarni strategik jihatdan yoyish;

hududiy mudofaa va fuqaro muhofazasi tizimlarini yoyish;

harbiy holat rejimini saqlab turish;

v) urush davrida:

harbiy tajovuzni daf etish va tajovuzkorning qoʻshinlariga zarba berish;

tajovuzkorni Oʻzbekiston Respublikasining milliy manfaatlariga zid boʻlmagan shartlar asosida harbiy harakatlarni toʻxtatishga majbur qilish.

19. Qurolli Kuchlarni qoʻllash Oʻzbekiston Respublikasi Konstitutsiyasiga , Oʻzbekiston Respublikasi qonunlariga, Oʻzbekiston Respublikasi Prezidentining — Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli Kuchlari Oliy bosh qoʻmondonining farmonlari, qarorlari va farmoyishlariga, shuningdek mamlakat mudofaasini rejalashtirishga doir boshqa hujjatlarga muvofiq tashkil etiladi va amalga oshiriladi.

Qurolli Kuchlarni qoʻllash shakllari va usullari haqiqatan yuzaga kelayotgan harbiy-siyosiy vaziyatni hamda Oʻzbekiston Respublikasiga nisbatan tajovuzkor harakatlar xususiyatini hisobga olgan holda belgilanadi.

4. Qurolli Kuchlarning aholini va obyektlarni favqulodda vaziyatlardan himoya qilish boʻyicha harakatlari

20. Mamlakatning butun hududida aholini hamda potensial xavfli obyektlarni zamonaviy hujum vositalarining shikast yetkazuvchi omillari taʼsiridan, qoʻporuvchilik-terrorchilik harakatlaridan va favqulodda vaziyatlardan himoya qilish tizimi tashkil etiladi.

21. Halokat yuz bergan hududlarda va zarba oʻchoqlarida muhandislik, radiatsiyaviy, kimyoviy hamda boshqa turdagi razvedka, qidiruv-qutqaruv, evakuatsiya va boshqa shoshilinch ishlarni bajarish, jabrlangan odamlarning hayot faoliyatini birinchi navbatda taʼminlash, obyektlarning faoliyatini tiklash, shuningdek fuqaro muhofazasiga doir qolgan vazifalarni bajarish oldindan ishlab chiqilgan va tasdiqlangan qoʻshma rejalarga muvofiq Fuqaro muhofazasi qoʻshinlari, vazirliklar va idoralarning harbiy hamda ixtisoslashtirilgan tuzilmalari, fuqaro muhofazasining hududiy va obyektlardagi tuzilmalari tomonidan amalga oshiriladi.

5. Mamlakat mudofaasiga va Qurolli Kuchlarga rahbarlik qilish

22. Mamlakat mudofaasiga va Qurolli Kuchlarga rahbarlikni Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti — Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli Kuchlarining Oliy bosh qoʻmondoni amalga oshiradi. U Oʻzbekiston Respublikasi mudofaa siyosatining va harbiy qurilishining asosiy yoʻnalishlarini belgilaydi.

23. Oʻzbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasi davlat harbiy tashkilotining mudofaa vazifalarini hal etish uchun zarur boʻlgan moliyaviy, moddiy va boshqa resurslarga boʻlgan talab-ehtiyojlarini har tomonlama taʼminlash, mudofaa manfaatlarini koʻzlab mamlakat hududini tezkorlik bilan jihozlash masalalarini hal etadi, Qurolli Kuchlarning qurol-yarogʻ, harbiy texnika va boshqa moddiy-texnika vositalari bilan jihozlanishi hamda taʼminlanishini tashkil etadi, davlat harbiy buyurtmalarini shakllantirish va mudofaa ahamiyatiga molik ishlab chiqarishlarni tashkil etish sohasida yagona davlat siyosati oʻtkazilishini taʼminlaydi, mamlakat iqtisodiyotining safarbarlik tayyorgarligini tashkil etadi, fuqaro muhofazasiga rahbarlikni amalga oshiradi.

24. Oʻzbekiston Respublikasi davlat hokimiyati va boshqaruvi organlari, fuqarolarning oʻzini oʻzi boshqarish organlari hamda fuqarolari Oʻzbekiston Respublikasi Konstitutsiyasi va qonunchilikda belgilangan doirada mudofaa vazifalarini hal qilishda ishtirok etadi.

25. Qurolli Kuchlar tarkibiga kiruvchi harbiy tuzilmalarga rahbarlikni Oʻzbekiston Respublikasi mudofaa, ichki ishlar, favqulodda vaziyatlar vazirliklarining, Davlat xavfsizlik xizmatining, Milliy gvardiyaning markaziy devonlari, shuningdek boshqa vazirliklar va idoralarning boshqaruv organlari amalga oshiradi.

Mudofaa vaziri urush davri sharoitida Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli Kuchlari Oliy bosh qoʻmondonining oʻrinbosari hisoblanadi.

26. Qurolli Kuchlar Bosh shtabi tinchlik davrida mamlakat mudofaasini rejalashtirishning va urush davrida Qurolli Kuchlarni tezkor boshqarishning asosiy organidir.

Tinchlik davrida Qurolli Kuchlar Bosh shtabi tashkiliy jihatdan Oʻzbekiston Respublikasi Mudofaa vazirligi tarkibiga kiradi va vazirga boʻysunadi, urush davrida esa Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli Kuchlari Oliy bosh qoʻmondonining ishchi organiga aylanadi.

27. Harbiy okrug Qurolli Kuchlarning asosiy harbiy-maʼmuriy birligi va hududiy umumqoʻshin tezkor-strategik birlashmasi hisoblanadi. Harbiy okrug qoʻmondonligi mamlakatni qurolli himoya qilish manfaatlarini koʻzlab tinchlik va urush davrida boʻysunuvidagi qoʻshinlarni tezkor rejalashtirish hamda boshqarishni, shuningdek Qurolli Kuchlar tarkibiga kiruvchi va uning hududiy chegaralarida joylashtirilgan barcha harbiy tuzilmalarning belgilangan yoʻnalishda yagona tarzda rejalashtirilishini, muvofiqlashtirilishini va hamkorligini amalga oshiradi.

6. Davlat harbiy tashkilotini rivojlantirishning asosiy vazifalari va yoʻnalishlari

28. Davlat harbiy tashkilotini rivojlantirishning asosiy vazifalari milliy xavfsizlikka harbiy sohada mavjud boʻlgan va potensial tahdidlarni, zamonaviy harbiy mojarolarning oʻziga xos xususiyatlarini, harbiy sanʼat nazariyasi va amaliyotining rivojlanishini, shuningdek davlatning haqiqiy imkoniyatlari va resurslarini inobatga olgan holda mamlakatning mudofaa tizimini yanada takomillashtirishdan, Qurolli Kuchlarning jangovar shayligi va jangovar qobiliyatini oshirishdan iborat.

29. Davlat harbiy tashkilotini rivojlantirishning asosiy yoʻnalishlari quyidagilardan iborat:

harbiy sohada milliy xavfsizlikning taʼminlanishini strategik rejalashtirish davlat tizimini qonunchilik yoʻli bilan tartibga solish samaradorligini oshirish;

mamlakat mudofaasini rejalashtirish tizimini takomillashtirish;

davlatning harbiy xavfsizligini taʼminlash vazifalariga va iqtisodiy imkoniyatlariga muvofiq davlatning harbiy tashkiloti tuzilmasini, tarkibini hamda tarkibiy qismlari sonini maqbullashtirish;

mamlakatning safarbarlik tayyorgarligini, davlat harbiy tashkilotining faoliyat yuritishini iqtisodiy jihatdan taʼminlash tizimini takomillashtirish;

harbiy fanni rivojlantirish va harbiy xavfsizlikni taʼminlash sohasida qabul qilinadigan qarorlarning ilmiy jihatdan mustahkam tizimini takomillashtirish;

mudofaaning iqtisodiy, texnologik va harbiy-texnik bazasining asosi sifatida mudofaa sanoati kompleksini bosqichma-bosqich rivojlantirish;

qoʻshinlarni qurol-yarogʻ, harbiy va maxsus texnikaning zamonaviy va istiqbolli namunalari bilan qayta jihozlash;

hududiy mudofaa va fuqaro muhofazasi tizimlarini takomillashtirish;

harbiy xizmatchilarni va ularning oila aʼzolarini ijtimoiy himoya qilish sohasidagi davlat dasturlarini amalga oshirishga doir yangi mexanizmlarni ishlab chiqish;

aholini harbiy-vatanparvarlik ruhida tarbiyalashning samarali mexanizmlarini mazkur jarayonga nodavlat notijorat tashkilotlarini jalb qilgan holda amaliyotga joriy etish;

axborot xavfsizligini taʼminlashga doir kompleks chora-tadbirlarni amalga oshirish;

xalqaro harbiy va harbiy-texnikaviy hamkorlikni rivojlantirish.

30. Qurolli Kuchlarni rivojlantirishning asosiy yoʻnalishlari quyidagilardan iborat:

harbiy qurilishning milliy va xorijiy tajribasini inobatga olgan holda qoʻshinlar hamda Qurolli Kuchlar harbiy tuzilmalarining tashkil etilishini, tuzilishini va tarkibini takomillashtirish;

qoʻshinlarning jangovar va safarbarlik shayligi, qoʻshinlarning tezkor, jangovar, maʼnaviy-maʼrifiy va psixologik tayyorgarligini rejalashtirish hamda tashkil etish, shuningdek taʼlim olgan safarbarlik zaxirasini tayyorlash tizimlarini takomillashtirish;

barcha darajalardagi boshqaruv organlarini maqbullashtirish, qoʻshinlarni va qurol-yarogʻni boshqarishning yagona himoyalangan axborot-kommunikatsiya tizimlarini shakllantirish;

qoʻshinlarning operatsiyalari va taktik harakatlarini tezkor (jangovar) taʼminlash tuzilmalarini yanada rivojlantirish;

harbiy taʼlim hamda milliy harbiy ilmiy va pedagog kadrlarni tayyorlash, qayta tayyorlash va ularning malakasini oshirish sifatini yuksaltirish.

IV. DOKTRINANING HARBIY-IQTISODIY JIHATLARI

1. Mamlakat mudofaasini harbiy-iqtisodiy jihatdan taʼminlash asoslari

31. Mamlakat mudofaasini harbiy-iqtisodiy jihatdan taʼminlashning maqsadi tinchlik va urush davrida davlat harbiy tashkilotining Oʻzbekiston Respublikasining mudofaa sohasidagi siyosatini amalga oshirish uchun yetarlicha moliyaviy, moddiy-texnikaviy va boshqa resurslarga boʻlgan talab-ehtiyojlarini qanoatlantirishdan iboratdir.

32. Mamlakat mudofaasini harbiy-iqtisodiy jihatdan taʼminlash quyidagi prinsiplarga asoslangan:

a) davlat harbiy tashkilotini moliyaviy va moddiy-texnikaviy jihatdan taʼminlash darajasining mamlakat harbiy xavfsizligi vazifalariga hamda iqtisodiy imkoniyatlariga muvofiqligi;

b) harbiy-iqtisodiy faoliyatni boshqarishda markazlashtirish;

v) moliyaviy, moddiy-texnikaviy va boshqa resurslarni davlat harbiy tashkilotini tegishli maqsadli dasturlarni ishlab chiqish orqali rivojlantirishning ustuvor vazifalarini hal etishga yoʻnaltirish.

33. Mamlakat mudofaasini harbiy-iqtisodiy jihatdan taʼminlashning asosiy vazifalari quyidagilardan iborat:

harbiy va ikki xil maqsadga moʻljallangan mahsulotni yetkazib berish hamda ishlab chiqarishga, mamlakat mudofaasi ehtiyojlari uchun ishlarni bajarish va xizmatlar koʻrsatishga doir davlat buyurtmalarini joylashtirishni tartibga soluvchi qonunchilikni takomillashtirish;

ikki xil maqsadga moʻljallangan mahsulotni ishlab chiqarish boʻyicha iqtisodiyot tarmoqlarini rivojlantirish dasturlarini, shuningdek Qurolli Kuchlarni qurol-yarogʻ, harbiy hamda maxsus texnikaning modernizatsiya qilingan va istiqbolli namunalari bilan taʼminlash dasturlarini iqtisodiy hamda moliyaviy jihatdan oʻz vaqtida va oqilona taʼminlash;

harbiy xavfsizlikni taʼminlashga yoʻnaltiriladigan moliyaviy va moddiy resurslar xarajatlarini maqbullashtirish, davlat harbiy tashkilotining barcha tarkibiy qismlarini oʻzaro bogʻliq, uygʻun holda rivojlantirish asosida ulardan foydalanish samaradorligini oshirish;

qoʻshinlarni va qurol-yarogʻni boshqarishning unifikatsiya qilingan, himoyalangan axborot-kommunikatsiya tizimlarini razvedka, ogohlantirish, radioelektron kurash tizimlarini, shuningdek yuqori aniqlikdagi nishonga urish vositalarini ishlab chiqish hamda ishlab chiqarish uchun iqtisodiy va moliyaviy sharoitlar yaratish;

mamlakatning, Qurolli Kuchlarning va harbiy infratuzilmaning ilmiy-texnikaviy, texnologik va ishlab chiqarish bazasini rivojlantirish;

harbiy va ikki xil maqsadga moʻljallangan mahsulotdagi, shuningdek ularni ishlab chiqish hamda ishlab chiqarish texnologiyalaridagi intellektual mulk obyektlarining huquqiy himoya qilinishini taʼminlash;

iqtisodiyotning fuqarolarga oid va harbiy sektorlarini oʻzaro uygʻunlashtirish hamda davlatning harbiy-iqtisodiy faoliyatini uning harbiy xavfsizligini taʼminlash manfaatlarini koʻzlab muvofiqlashtirish;

harbiy xizmatchilar va ular oila aʼzolarining turmush darajasini yuksaltirish, qonunchilikda belgilangan ijtimoiy kafolatlarini amalga oshirish;

mamlakatning safarbarlik shayligi va safarbarlik tayyorgarligi tizimlarini takomillashtirish;

moddiy vositalar zaxiralarini shakllantirish;

oʻzaro manfaatli xalqaro harbiy va harbiy-texnikaviy hamkorlikni amalga oshirish.

34. Oʻzbekiston Respublikasi Davlat budjetining tarkibiy qismi boʻlgan mudofaa budjeti mamlakat mudofaasini moliyaviy jihatdan taʼminlashning asosidir. Mudofaa budjeti davlatning iqtisodiy imkoniyatlarini va davlat harbiy tashkilotining mudofaa vazifalarini hal etish uchun haqiqiy talab-ehtiyojlarini hisobga olgan holda shakllantiriladi.

35. Harbiy xizmatchilar va ular oila aʼzolarining ijtimoiy himoyasi harbiy xizmatni oʻtash tartibini, ichki taʼminotini, uy-joy, tibbiy va pensiya taʼminotini takomillashtirishga qaratilgan qonunlar hamda boshqa normativ-huquqiy hujjatlar va jamiyatda harbiy xizmatning nufuzi, obroʻsi oshirilishini taʼminlaydigan davlat dasturlarini roʻyobga chiqarishning boshqa ishlab chiqilgan samarali mexanizmlari asosida amalga oshiriladi.

36. Xalqaro harbiy va harbiy-texnikaviy hamkorlik Qurolli Kuchlarni qurol-yarogʻ, harbiy va maxsus texnikaning eng yangi hamda istiqbolli namunalari bilan taʼminlash, ularni modernizatsiya qilish, taʼmirlash va utilizatsiya qilish boʻyicha vazifalarni hal etish, qoʻshma loyihalarni amalga oshirish, mudofaa sanoati kompleksiga chet el investitsiyalari hamda texnologiyalarini jalb etish, shuningdek harbiy, harbiy-texnik kadrlar va mutaxassislarni tayyorlash, qayta tayyorlash, ularning malakasini oshirish zaruriyatiga muvofiq tashkil etiladi hamda amalga oshiriladi.

2. Mamlakatning safarbarlik tayyorgarligi

37. Oʻzbekiston Respublikasi safarbarlik tayyorgarligining asosiy maqsadi iqtisodiyotni, davlat va xoʻjalik boshqaruvi organlarini, mahalliy davlat hokimiyati organlarini, hududlarni, aholini va Qurolli Kuchlarni harbiy tajovuzning daf etilishini taʼminlashga hamda urush davrida davlat va aholi ehtiyojlarini qanoatlantirishga tayyorlashdan iborat.

38. Mamlakat safarbarlik tayyorgarligining asosiy vazifalari quyidagilardan iborat:

safarbarlik tayyorgarligi va safarbarlik sohasidagi qonunchilik va normativ-huquqiy bazani ishlab chiqish hamda takomillashtirish, davlat va xoʻjalik boshqaruvi organlarining, shuningdek koʻp ukladli iqtisodiyot sharoitida mulk shaklidan va idoraviy mansubligidan qatʼi nazar korxonalar, muassasalar va tashkilotlarning huquqlari, majburiyatlari hamda javobgarligini belgilash;

mamlakat iqtisodiyotining safarbarlik rejasini shakllantirish;

harbiy va fuqarolar uchun moʻljallangan mahsulot ishlab chiqaruvchi (taʼmirlovchi) ishlab chiqarishlarni rivojlantirish hamda joylashtirishga doir asosli qarorlar va rejalarni, davlatning moddiy zaxiralarini, fuqaro muhofazasi obyektlari va mol-mulkini jamlash normativlarini, shuningdek alohida davrda korxonalar, muassasalar va tashkilotlarning barqaror faoliyat koʻrsatishiga doir koʻrsatkichlar ishlanmalarini ishlab chiqish;

korxonalar, muassasalar, tashkilotlarga, iqtisodiyot tarmoqlari va sohalariga alohida davrda mahsulot ishlab chiqarish hamda xizmatlar koʻrsatish boʻyicha safarbarlik topshiriqlarini belgilash;

iqtisodiyotni boshqarish tizimining alohida davrda barqaror faoliyat koʻrsatishga shayligini taʼminlash;

urush davrida iqtisodiyotning barqaror faoliyat koʻrsatishini va aholining hayot faoliyatini taʼminlaydigan davlat infratuzilma obyektlarini rivojlantirish;

urush davrida Qurolli Kuchlarga topshirish uchun yoki mamlakat iqtisodiyoti manfaatlarini koʻzlab foydalanish uchun moʻljallangan maxsus tuzilmalar va muassasalarni tashkil etish hamda shay holatda saqlab turish;

davlat zaxiralarida moddiy boyliklar zaxiralarini shakllantirish;

moliya va soliq tizimlarining urush davrida faoliyat koʻrsatishga shayligini taʼminlash;

Qurolli Kuchlarning safarbar holda yoyilishini va zimmasiga yuklatilgan vazifalarni bajarishga shay holatga keltirilishini har tomonlama taʼminlash.

3. Mamlakatning mudofaa sanoati kompleksi

39. Qurolli Kuchlarning qurol-yarogʻ, harbiy va maxsus texnikaning modernizatsiya qilingan hamda istiqbolli namunalariga, shuningdek boshqa harbiy-texnikaviy mol-mulkka boʻlgan talab-ehtiyojlarini qanoatlantirish uchun moʻljallangan mudofaa sanoati kompleksini bosqichma-bosqich rivojlantirib borish mamlakat mudofaasining iqtisodiy, texnologik va harbiy-texnikaviy bazasining asosini tashkil etadi.

40. Mamlakat mudofaa sanoati kompleksini rivojlantirishning asosiy yoʻnalishlari quyidagilardan iborat:

mudofaa sanoati korxonalari, muassasalari va tashkilotlarining samarali ishlashi uchun qulay shart-sharoitlar yaratish boʻyicha kompleks chora-tadbirlarni nazarda tutuvchi oʻrta muddatli dasturlarni amalga oshirish;

harbiy-texnikaviy yoʻnalishdagi ilmiy-tadqiqot va tajriba-konstruktorlik ishlarini shakllantirish hamda oʻtkazishning davlat tizimini joriy etish;

chet el investitsiyalari ishtirokidagi korxonalarni tashkil etish va manfaatdor xorijiy sheriklar bilan kooperatsiya aloqalarini yoʻlga qoʻyish;

harbiy maqsadga moʻljallangan mahsulotni yaratish, ishlab chiqarish, taʼmirlash va modernizatsiya qilish sohasidagi talab yuqori boʻlgan texnologiyalarni oʻzlashtirish;

boshqaruv kadrlarini, ilmiy, muhandis-texnik va ishchi kadrlarni tayyorlash, qayta tayyorlash hamda ularning malakasini oshirish, iqtisodiyotning harbiy sektoridagi mehnat faoliyatining jozibadorligini oshirish boʻyicha ragʻbatlantiruvchi ijtimoiy chora-tadbirlarni joriy etish.

***

Harbiy sohada milliy xavfsizlikka boʻlgan tahdidlar koʻrinishlarining oʻzgarishlariga, harbiy-siyosiy vaziyat sharoitlariga, zamonaviy harbiy mojarolar xususiyatiga, davlat harbiy tashkilotini rivojlantirish vazifalari va yoʻnalishlariga bogʻliq holda Doktrinaning ayrim qoidalari qonunchilikda belgilangan tartibda aniqlashtirilishi hamda toʻldirilishi mumkin.

Harbiy xavfsizlikni taʼminlash sohasida davlat faoliyatining ustuvor yoʻnalishlari Oʻzbekiston Respublikasi Prezidenti — Oʻzbekiston Respublikasi Qurolli Kuchlarining Oliy bosh qoʻmondoni tomonidan aniqlashtiriladi.

Oʻzbekiston Respublikasining Prezidenti Sh. MIRZIYOYEV

Toshkent sh.,

2018-yil 9-yanvar,

OʻRQ-458-son

(Qonun hujjatlari maʼlumotlari milliy bazasi, 10.01.2018-y., 03/18/458/0537-son, 2019-y., 2-son, 47-modda; 30.10.2019-y., 03/19/575/3972-son; Qonunchilik maʼlumotlari milliy bazasi, 21.04.2021-y., 03/21/683/0375-son; 29.11.2023-y., 03/23/880/0905-son)

lex.uz

Закон Республики Узбекистан

Об Оборонной доктрине Республики Узбекистан

Принят Законодательной палатой 18 декабря 2017 года Одобрен Сенатом 20 декабря 2017 года

Статья 1. Утвердить Оборонную доктрину Республики Узбекистан ( прилагается ).

Статья 2. Признать утратившим силу Постановление Олий Мажлиса Республики Узбекистан от 30 августа 1995 года № 105-I «О Военной доктрине Республики Узбекистан» (Ведомости Олий Мажлиса Республики Узбекистан, 1995 г., № 9, ст. 180).

Статья 3. Кабинету Министров Республики Узбекистан:

привести решения правительства в соответствие с настоящим Законом;

обеспечить пересмотр и отмену органами государственного управления их нормативно-правовых актов, противоречащих настоящему Закону;

обеспечить исполнение, доведение до исполнителей и разъяснение среди населения сути и значения настоящего Закона.

Статья 4. Настоящий Закон вступает в силу со дня его официального опубликования.

УТВЕРЖДЕНА Законом Республики Узбекистан от 9 января 2018 года № ЗРУ-458

Оборонная доктрина Республики Узбекистан

I. ОБЩИЕ ПОЛОЖЕНИЯ

1. Оборонная доктрина Республики Узбекистан (далее — Доктрина) определяет принципы и подходы к обеспечению национальной безопасности Республики Узбекистан в военной сфере.

2. Республика Узбекистан подтверждает оборонительный характер Доктрины. Она не считает своим противником ни одно из государств и строит отношения со всеми странами на основе приоритета национальных интересов страны и с учетом общепризнанных принципов и норм международного права, взаимной выгоды, равноправия и невмешательства во внутренние дела других государств, урегулирования всех спорных вопросов мирными средствами и путем переговоров, признания нерушимости и неизменности сложившихся межгосударственных границ.

3. Доктрина:

основывается на Конституции , Концепции национальной безопасности и других законодательных актах Республики Узбекистан, опирается на принципы и нормы международного права, Устава Организации Объединенных Наций, а также международных договоров, участницей которых является Республика Узбекистан;

исходит из национальных интересов страны, военно-политической обстановки в мире и регионе, степени угроз национальной безопасности в военной сфере, характера современных военных конфликтов;

учитывает основные положения Концепции внешнеполитической деятельности и других документов планирования обороны страны;

раскрывает направления и способы организации деятельности государства, общества и граждан по предотвращению военных конфликтов, защиты жизненно важных национальных интересов;

определяет на перспективу приоритеты политики государства в области обороны, основные принципы и направления подготовки, строительства и применения Вооруженных Сил Республики Узбекистан (далее — Вооруженные Силы).

4. Реализация Доктрины осуществляется в рамках единой государственной политики по обеспечению национальной безопасности Республики Узбекистан.

5. В настоящей Доктрине применяются следующие основные понятия:

особый период — период с момента принятия решения о мобилизации (введения военного положения), включая весь период ведения военных действий;

военная организация государства — совокупность органов государственного и военного управления, Вооруженных Сил, других органов, учреждений и специальных формирований, создаваемых на военное время, а также оборонно-промышленного комплекса, совместная деятельность которых направлена на решение задач по обеспечению военной безопасности;

оборона страны — система мер политического, экономического, военного, социально-правового, информационного, организационного и иного характера по обеспечению защиты суверенитета, территориальной целостности Республики Узбекистан, мирной жизни и безопасности ее населения;

угрозы национальной безопасности в военной сфере — факторы, характеризующиеся реальной возможностью применения военной силы против Республики Узбекистан;

незаконные вооруженные формирования — вооруженные объединения, отряды, группы, сформированные вопреки национальному и международному законодательству, преследующие террористические, экстремистские, криминальные или иные цели;

угрожаемый период — период времени различной продолжительности, который, как правило, предшествует началу военного конфликта и характеризуется крайним обострением военно-политической обстановки;

чрезвычайная ситуация — обстановка на определенной территории, сложившаяся в результате аварии, катастрофы, опасного природного явления, стихийного или иного бедствия, которые могут повлечь или повлекли за собой человеческие жертвы, причинение вреда здоровью людей или окружающей среде, значительные материальные потери и нарушение условий жизнедеятельности людей;

вооруженный конфликт — вооруженное столкновение (акция, инцидент) ограниченного масштаба между государствами (международный вооруженный конфликт) или противостоящими сторонами в пределах территории одного государства (внутренний вооруженный конфликт) в целях разрешения экономических, политических, национальных, этнических, религиозных и других противоречий, при котором состояние войны не объявляется;

военный конфликт — форма разрешения межгосударственных или внутригосударственных противоречий с применением военной силы, которая охватывает все виды вооруженного противоборства, включая войны и вооруженные конфликты;

военная агрессия — применение военной силы против суверенитета, территориальной целостности и государственной независимости Республики Узбекистан;

военная безопасность — состояние защищенности национальных интересов от угроз безопасности государства в военной сфере.

II. ВОЕННО-ПОЛИТИЧЕСКИЕ АСПЕКТЫ ДОКТРИНЫ

1. Особенности военно-политической обстановки

6. В условиях продолжающейся глобализации и трансформации всей системы международных отношений военно-политическая обстановка в мире характеризуется расширением спектра вызовов и угроз международной и региональной безопасности — усиление геополитического противостояния, преобладание силового подхода к разрешению конфликтов и кризисных ситуаций, снижение порога применения силы, в т.ч. оружия массового поражения, милитаризация, активизация международного терроризма и экстремизма, возрастание противоборства в информационном и киберпространстве.

Все чаще общепризнанные принципы и нормы международного права подвергаются вольной интерпретации и избирательному применению.

Тревожные тенденции, указанные в абзацах первом и втором настоящего пункта, в глобальном масштабе ведут к обострению существующих и возникновению новых очагов напряженности. Как следствие положение в мире все более усложняется, приобретает труднопрогнозируемый характер.

В свою очередь на ситуацию в Центральной Азии негативно влияют сохраняющиеся вызовы и угрозы терроризма, экстремизма, наркотрафика и трансграничной преступности. Особую угрозу безопасности региону несет в себе деятельность незаконных вооруженных формирований в Афганистане.

7. Указанные в пункте 6 данного раздела факторы могут вызвать необходимость применения военной силы. В этих условиях оборонный потенциал государства остается одним из основных инструментов сдерживания, нейтрализации и ликвидации угроз национальной безопасности в военной сфере.

2. Основные угрозы национальной безопасности в военной сфере

8. Основными угрозами национальной безопасности в военной сфере являются:

военные конфликты, угрожающие переносом военных действий на территорию Республики Узбекистан;

демонстративное наращивание группировок войск вблизи Государственной границы Республики Узбекистан, ведущее к дисбалансу сил в регионе и свидетельствующее о приготовлении к военной агрессии против Республики Узбекистан;

посягательства на суверенитет и территориальную целостность Республики Узбекистан;

создание, обучение и оснащение незаконных вооруженных формирований для их заброски непосредственно на территорию Республики Узбекистан либо в приграничные районы соседних государств;

трансграничная и международная организованная преступная деятельность, связанная с наркотрафиком, контрабандой оружия, боеприпасов, отравляющих и взрывчатых веществ, иных средств, используемых для осуществления диверсионно-террористической деятельности;

идеологические и психологические акции в информационно-коммуникационном пространстве, направленные против суверенитета, независимости, территориальной целостности Республики Узбекистан и представляющие угрозу мирной жизни населения.

3. Политика Республики Узбекистан в области обороны

9. Основными целями политики Республики Узбекистан в области обороны являются:

защита независимости, суверенитета, территориальной целостности и конституционного строя;

обеспечение военной безопасности государства;

укрепление международного и регионального сотрудничества, безопасности, стабильности и добрососедства в Центральной Азии;

постоянное развитие военной организации государства, поддержание ее в готовности к вооруженной защите Республики Узбекистан.

10. Политика Республики Узбекистан в области обороны основана на следующих принципах:

неприменение военной силы против других государств, кроме случаев пресечения и отражения военной агрессии;

неделимость безопасности, недопустимость укрепления собственной безопасности за счет безопасности других государств;

невмешательство во внутренние дела других государств, мирное урегулирование возможных споров;

неучастие в военно-политических блоках, оставление за собой права выхода из любого межгосударственного образования в случае его трансформации в военно-политический блок;

оборонная достаточность;

адекватность военного строительства характеру современных военных конфликтов;

отказ от производства, приобретения, хранения, распространения и размещения ядерного и других видов оружия массового поражения;

приверженность принципам Договора о зоне, свободной от ядерного оружия, в Центральной Азии;

недопущение на своей территории размещения иностранных военных баз и объектов;

неучастие Вооруженных Сил в миротворческих операциях и военных конфликтах за рубежом;

опора на духовно-нравственные ценности и культурно-цивилизационную идентичность народа.

11. Республика Узбекистан, проводя миролюбивую политику, считает одной из приоритетных задач активное участие в предотвращении военных конфликтов.

Основными направлениями политики Республики Узбекистан в этой области являются:

а) на национальном уровне:

поддержание военной организации государства в готовности к действиям по предназначению;

развитие собственного оборонно-промышленного комплекса и его научно-производственной базы;

применение передовых технологических и иных решений, направленных на минимизацию рисков, связанных с информационно-идеологическим воздействием на массовое сознание населения с целью подрыва доверия к общественным институтам и органам власти, а также вмешательства во внутренние дела государства;

б) на региональном уровне:

обеспечение мира и стабильности в регионе, решение ключевых проблем региональной безопасности, включая содействие урегулированию ситуации в Афганистане, решение вопросов использования ресурсов трансграничных водотоков, завершение процессов делимитации и демаркации границ, обеспечение экологической устойчивости, принятие эффективных мер по реагированию на чрезвычайные ситуации и трансграничные угрозы природного и техногенного характера;

укрепление взаимопонимания и конструктивного сотрудничества со всеми странами Центральной Азии по недопущению и нейтрализации внешних и внутренних угроз миру, стабильности и безопасности в регионе, борьбе с экстремизмом, терроризмом, организованной и трансграничной преступностью;

расширение сотрудничества в военной сфере, укрепление доверия и безопасности между государствами региона;

в) на международном уровне:

участие в работе Организации Объединенных Наций, других международных организаций и институтов по обеспечению международной безопасности и развитию сотрудничества;

установление и поддержание отношений стратегического партнерства и создание прочных взаимовыгодных межгосударственных связей с заинтересованными странами исходя из долгосрочных интересов национальной безопасности Республики Узбекистан;

содействие глобальным усилиям по нераспространению оружия массового поражения;

предупреждение и пресечение проявлений экстремизма и международного терроризма;

развитие международного военного и военно-технического сотрудничества.

12. Республика Узбекистан, реализуя свое право на обеспечение военной безопасности, может применять свои Вооруженные Силы в целях:

отражения военной агрессии;

борьбы с экстремизмом, терроризмом и иными противоправными проявлениями, угрожающими национальной безопасности в военной сфере;

ликвидации последствий чрезвычайных ситуаций;

содействия правоохранительным органам в обеспечении безопасности и правопорядка.

III. ВОЕННО-СТРАТЕГИЧЕСКИЕ АСПЕКТЫ ДОКТРИНЫ

1. Характер современных военных конфликтов

13. В условиях нестабильного развития международной военно-политической обстановки сохраняются угрозы национальной безопасности Республики Узбекистан, не исключающие вероятности вовлечения ее в военные конфликты различной интенсивности.

14. Основными характерными особенностями современных военных конфликтов являются:

заблаговременное информационно-психологическое воздействие, направленное на формирование политических мотивов и международного общественного мнения о необходимости применения военной силы для разрешения противоречий;

активное использование, наряду с военной силой, мер невоенного характера (политических, экономических, информационно-психологических и других);

применение высокоточного оружия, средств радиоэлектронной борьбы, беспилотных летательных аппаратов и роботизированных комплексов, сетевых автоматизированных систем управления;

способность точечно поражать объекты на всей территории противоборствующих сторон;

высокая мобильность и самодостаточность группировок войск;

активное участие сил специальных операций, незаконных вооруженных формирований, частных военных компаний и другого наемного персонала, использующих диверсионные и террористические методы ведения борьбы;

широкая вовлеченность и высокая уязвимость местного населения;

целенаправленное поражение (нарушение функционирования) важных объектов инфраструктуры государства, разрушение которых может спровоцировать масштабные чрезвычайные ситуации, в том числе трансграничные;

высокая вероятность быстротечной трансформации одной формы военного конфликта в другую.

2. Основные направления подготовки страны к возможным военным конфликтам

15. Обеспечение национальной безопасности Республики Узбекистан в военной сфере является одной из главных задач государства и заключается в заблаговременной подготовке к возможным военным конфликтам, их сдерживании и предотвращении.

16. Основными направлениями подготовки страны к возможным военным конфликтам являются:

обеспечение координации и взаимодействия всех компонентов военной организации государства для решения оборонных задач;

мониторинг и прогнозирование тенденций развития военно-политической обстановки и принятие своевременных адекватных мер по нейтрализации угроз национальной безопасности в военной сфере;

реализация мер по поддержанию благоприятных политических и экономических условий для решения оборонных задач;

проведение мероприятий по мобилизационной подготовке страны, оперативному оборудованию территории и развитию военной инфраструктуры;

планомерное развитие военной организации государства в соответствии с экономическими возможностями страны, обеспечивающее эффективное решение оборонных задач;

совершенствование системы защиты и охраны Государственной границы Республики Узбекистан;

реализация комплексных мер по совершенствованию системы охраны и обороны важных государственных (военных) объектов;

повышение эффективности функционирования систем территориальной обороны и гражданской защиты;

формирование системы информационной безопасности, разработка форм, методов и средств активного информационного противоборства;

внедрение современных информационно-коммуникационных технологий в систему управления военной организацией государства;

своевременная постановка и уточнение задач Вооруженным Силам, всестороннее материально-техническое обеспечение их действий;

непрерывная работа по патриотическому воспитанию граждан Республики Узбекистан и укреплению у них чувства ответственности за судьбу Родины, а также эффективная духовно-просветительская и психологическая подготовка личного состава Вооруженных Сил.

3. Вооруженные Силы, их основные задачи и основы применения

17. Вооруженные Силы являются основой военной организации государства и системы обороны страны, предназначены для сдерживания и предотвращения военных конфликтов, а также обеспечения военной безопасности государства.

В состав Вооруженных Сил входят соответствующие органы управления, войска, воинские формирования и учреждения министерств обороны, внутренних дел, по чрезвычайным ситуациям, Национальной гвардии, Службы государственной безопасности, других министерств и ведомств Республики Узбекистан.

18. Основными задачами Вооруженных Сил являются:

а) в мирное время:

постоянный системный анализ и прогнозирование развития военно-политической обстановки;

своевременное предупреждение (оповещение) всех сил и средств системы обороны страны об угрозах национальной безопасности в военной сфере;

детальное и адекватное планирование применения Вооруженных Сил в соответствии со складывающейся военно-политической обстановкой и экономическими возможностями государства;

поддержание боеготовности и боеспособности органов управления и войск (сил и средств) на уровне, обеспечивающем пресечение вооруженных конфликтов;

обеспечение готовности Вооруженных Сил к стратегическому развертыванию в случае угрозы развязывания войны;

защита и охрана Государственной границы Республики Узбекистан;

охрана и оборона важных государственных (военных) объектов и коммуникаций;

предупреждение и ликвидация чрезвычайных ситуаций;

поддержание режима чрезвычайного положения;

проведение мероприятий по оперативному оборудованию территории страны и развитию военной инфраструктуры;

поддержание систем территориальной обороны и гражданской защиты в готовности к развертыванию в установленные сроки и эффективному выполнению задач по предназначению;

содействие правоохранительным органам в противодействии подрывной деятельности деструктивных сил, направленной против основ государственной власти и управления, социально-политической стабильности и причинения ущерба военной безопасности;

организация и выполнение планов оперативной и боевой подготовки органов управления и войск;

б) в угрожаемый период:

проведение комплекса мероприятий по приведению Вооруженных Сил в высшие степени боевой готовности;

стратегическое развертывание Вооруженных Сил;

развертывание систем территориальной обороны и гражданской защиты;

поддержание режима военного положения;

в) в военное время:

отражение военной агрессии и нанесение поражения войскам агрессора;

принуждение агрессора к прекращению военных действий на условиях, не противоречащих национальным интересам Республики Узбекистан.

19. Применение Вооруженных Сил организуется и осуществляется в соответствии с Конституцией Республики Узбекистан, законами Республики Узбекистан, указами, постановлениями и распоряжениями Президента Республики Узбекистан — Верховного Главнокомандующего Вооруженными Силами Республики Узбекистан, а также другими документами планирования обороны страны.

Формы и способы применения Вооруженных Сил определяются с учетом реально складывающейся военно-политической обстановки и характера агрессивных действий по отношению к Республике Узбекистан.

4. Действия Вооруженных Сил по защите населения и объектов от чрезвычайных ситуаций

20. На всей территории страны организуется система защиты населения и потенциально опасных объектов от воздействия поражающих факторов современных средств нападения, диверсионно-террористических актов и чрезвычайных ситуаций.

21. Проведение инженерной, радиационной, химической и иных видов разведки, поисково-спасательных, эвакуационных и других неотложных работ в районах бедствия и очагах поражения, первоочередное обеспечение жизнедеятельности пострадавших людей, восстановление жизнеобеспечения объектов, а также выполнение остальных задач гражданской защиты осуществляют Войска гражданской защиты, воинские и специализированные формирования министерств и ведомств, территориальные и объектовые формирования гражданской защиты в соответствии с заранее разработанными и утвержденными совместными планами.

5. Руководство обороной страны и Вооруженными Силами

22. Руководство обороной страны и Вооруженными Силами осуществляет Президент Республики Узбекистан — Верховный Главнокомандующий Вооруженными Силами Республики Узбекистан. Он определяет основные направления оборонной политики и военного строительства Республики Узбекистан.

23. Кабинет Министров Республики Узбекистан решает вопросы всестороннего обеспечения потребностей военной организации государства в необходимых финансовых, материальных и иных ресурсах для решения оборонных задач, оперативного оборудования территории страны в интересах обороны, организует оснащение и обеспечение Вооруженных Сил вооружением, военной техникой и другими материально-техническими средствами, обеспечивает проведение единой государственной политики в области формирования государственных военных заказов и организации производств оборонного значения, организует мобилизационную подготовку экономики страны, осуществляет руководство гражданской защитой.

24. Органы государственной власти и управления, органы самоуправления граждан и граждане Республики Узбекистан в пределах, определенных Конституцией и законодательством Республики Узбекистан, участвуют в решении оборонных задач.

25. Руководство воинскими формированиями, входящими в состав Вооруженных Сил, осуществляют центральные аппараты министерств обороны, внутренних дел, по чрезвычайным ситуациям, Службы государственной безопасности, Национальной гвардии, а также органы управления других министерств и ведомств Республики Узбекистан.

Министр обороны в условиях военного времени является заместителем Верховного Главнокомандующего Вооруженными Силами Республики Узбекистан.

26. Генеральный штаб Вооруженных Сил является основным органом планирования обороны страны в мирное время и оперативного управления Вооруженными Силами в военное время.

В мирное время Генеральный штаб Вооруженных Сил организационно входит в состав Министерства обороны Республики Узбекистан и подчиняется министру, а в военное время становится рабочим органом Верховного Главнокомандующего Вооруженными Силами Республики Узбекистан.

27. Военный округ является основной военно-административной единицей и территориальным общевойсковым оперативно-стратегическим объединением Вооруженных Сил. Командование военного округа осуществляет оперативное планирование и управление подчиненными войсками в мирное и военное время, а также единое планирование, координацию и взаимодействие всех воинских формирований, входящих в состав Вооруженных Сил и дислоцирующихся в его территориальных границах, в интересах вооруженной защиты страны на заданном направлении.

6. Основные задачи и направления развития военной организации государства

28. Основными задачами развития военной организации государства являются дальнейшее совершенствование системы обороны страны, повышение боеготовности и боеспособности Вооруженных Сил с учетом существующих и потенциальных угроз национальной безопасности в военной сфере, особенностей современных военных конфликтов, развития теории и практики военного искусства, а также реальных возможностей и ресурсов государства.

29. Основными направлениями развития военной организации государства являются:

повышение эффективности законодательного регулирования государственной системы стратегического планирования обеспечения национальной безопасности в военной сфере;

совершенствование системы планирования обороны страны;

оптимизация структуры, состава и численности компонентов военной организации государства в соответствии с задачами обеспечения военной безопасности и экономическими возможностями государства;

совершенствование мобилизационной подготовки страны, системы экономического обеспечения функционирования военной организации государства;

развитие военной науки и совершенствование системы научного сопровождения решений, принимаемых в сфере обеспечения военной безопасности;

поэтапное развитие оборонно-промышленного комплекса, как основы экономической, технологической и военно-технической базы обороны;

переоснащение войск современными и перспективными образцами вооружения, военной и специальной техники;

совершенствование систем территориальной обороны и гражданской защиты;

выработка новых механизмов реализации государственных программ в сфере социальной защиты военнослужащих и членов их семей;

внедрение в практику эффективных механизмов военно-патриотического воспитания населения с вовлечением в данный процесс негосударственных некоммерческих организаций;

реализация комплексных мер обеспечения информационной безопасности;

развитие международного военного и военно-технического сотрудничества.

30. Основными направлениями развития Вооруженных Сил являются:

совершенствование организации, структуры и состава войск и воинских формирований Вооруженных Сил с учетом национального и зарубежного опыта военного строительства;

совершенствование систем боевой и мобилизационной готовности войск, планирования и организации оперативной, боевой, духовно-просветительской и психологической подготовки войск, а также подготовки обученного мобилизационного резерва;

оптимизация органов управления всех уровней, формирование единых защищенных информационно-коммуникационных систем управления войсками и оружием;

дальнейшее развитие структур оперативного (боевого) обеспечения операций и тактических действий войск;

повышение качества военного образования и подготовки, переподготовки и повышения квалификации национальных военных научных и педагогических кадров.

IV. ВОЕННО-ЭКОНОМИЧЕСКИЕ АСПЕКТЫ ДОКТРИНЫ

1. Основы военно-экономического обеспечения обороны страны

31. Целью военно-экономического обеспечения обороны страны является удовлетворение потребностей военной организации государства в мирное и военное время в финансовых, материально-технических и других ресурсах, достаточных для реализации политики Республики Узбекистан в области обороны.

32. Военно-экономическое обеспечение обороны страны основано на следующих принципах:

а) соответствие уровня финансового и материально-технического обеспечения военной организации государства задачам военной безопасности и экономическим возможностям страны;

б) централизация в управлении военно-экономической деятельностью;

в) направление финансовых, материально-технических и других ресурсов на решение приоритетных задач развития военной организации государства путем разработки соответствующих целевых программ.

33. Основными задачами военно-экономического обеспечения обороны страны являются:

совершенствование законодательства, регламентирующего порядок размещения государственных заказов на поставку и производство продукции военного и двойного назначения, выполнение работ и оказание услуг для нужд обороны страны;

своевременное и рациональное экономическое и финансовое обеспечение программ развития отраслей экономики по производству продукции двойного назначения, а также программ оснащения Вооруженных Сил модернизированными и перспективными образцами вооружения, военной и специальной техники;

оптимизация расходов финансовых и материальных ресурсов, направляемых на обеспечение военной безопасности, повышение эффективности их использования на основе взаимосвязанного, скоординированного развития всех компонентов военной организации государства;

создание экономических и финансовых условий для разработки и производства унифицированных, защищенных информационно-коммуникационных систем управления войсками и оружием, систем разведки, предупреждения, радиоэлектронной борьбы, а также высокоточных средств поражения;

развитие научно-технической, технологической и производственной базы страны, Вооруженных Сил и военной инфраструктуры;

обеспечение правовой защиты объектов интеллектуальной собственности, содержащихся в продукции военного и двойного назначения, а также в технологиях их разработки и производства;

взаимная интеграция гражданского и военного секторов экономики и координация военно-экономической деятельности государства в интересах обеспечения его военной безопасности;

повышение уровня жизни, реализация установленных законодательством социальных гарантий военнослужащим и членам их семей;

совершенствование систем мобилизационной готовности и мобилизационной подготовки страны;

формирование запасов материальных средств;

осуществление взаимовыгодного международного военного и военно-технического сотрудничества.

34. Основой финансового обеспечения обороны страны является оборонный бюджет — составная часть Государственного бюджета Республики Узбекистан. Оборонный бюджет формируется с учетом экономических возможностей государства и реальных потребностей военной организации государства для решения оборонных задач.

35. Социальная защита военнослужащих и членов их семей осуществляется на основе законов и иных нормативно-правовых актов, направленных на совершенствование порядка прохождения военной службы, тылового, жилищного, медицинского и пенсионного обеспечения военнослужащих и других выработанных эффективных механизмов реализации государственных программ, обеспечивающих повышение престижа и авторитета военной службы в обществе.

36. Международное военное и военно-техническое сотрудничество организуется и проводится в соответствии с необходимостью обеспечения Вооруженных Сил новейшими и перспективными образцами вооружения, военной и специальной техники, решения задач по их модернизации, ремонту и утилизации, осуществления совместных проектов, привлечения иностранных инвестиций и технологий в оборонно-промышленный комплекс, а также подготовки, переподготовки, повышения квалификации военных, военно-технических кадров и специалистов.

2. Мобилизационная подготовка страны

37. Основной целью мобилизационной подготовки Республики Узбекистан является подготовка экономики, органов государственного и хозяйственного управления, органов государственной власти на местах, территории, населения и Вооруженных Сил к обеспечению отражения военной агрессии и удовлетворению потребностей государства и населения в военное время.

38. Основными задачами мобилизационной подготовки страны являются:

разработка и совершенствование законодательной и нормативно-правовой базы в области мобилизационной подготовки и мобилизации, установление прав, обязанностей и ответственности органов государственного и хозяйственного управления, а также предприятий, учреждений и организаций, независимо от форм их собственности и ведомственной принадлежности в условиях многоукладной экономики;

формирование мобилизационного плана экономики страны;

разработка обоснованных решений и планов по развитию и размещению производства на выпуск (ремонт) военной и гражданской продукции, нормативов накопления государственных материальных резервов, объектов и имущества гражданской защиты, а также выработки показателей по устойчивому функционированию предприятий, учреждений и организаций в особый период;

установление предприятиям, учреждениям, организациям, отраслям и сферам экономики мобилизационных заданий по выпуску продукции и оказанию услуг в особый период;

обеспечение готовности системы управления экономикой к устойчивому функционированию в особый период;

развитие объектов инфраструктуры государства, обеспечивающих устойчивое функционирование экономики и жизнедеятельность населения в военное время;

создание и содержание в готовности специальных формирований и учреждений, предназначенных для передачи в Вооруженные Силы или использования в интересах экономики страны в военное время;

формирование запасов материальных ценностей в государственных резервах;

обеспечение готовности финансовой и налоговой систем к функционированию в военное время;

всестороннее обеспечение мобилизационного развертывания Вооруженных Сил и приведения их в готовность к выполнению возложенных задач.

3. Оборонно-промышленный комплекс страны

39. В основе экономической, технологической и военно-технической базы обороны страны лежит поэтапное развитие оборонно-промышленного комплекса, предназначенного для удовлетворения потребностей Вооруженных Сил в модернизированных и перспективных образцах вооружения, военной и специальной техники, а также другом военно-техническом имуществе.

40. Основными направлениями развития оборонно-промышленного комплекса страны являются:

реализация среднесрочных программ, предусматривающих комплексные меры по созданию благоприятных условий для эффективной работы предприятий, учреждений и организаций оборонной промышленности;

внедрение государственной системы формирования и проведения научно-исследовательских и опытно-конструкторских работ военно-технической направленности;

создание предприятий с участием иностранных инвестиций и налаживание кооперационных связей с заинтересованными иностранными партнерами;

освоение наиболее востребованных технологий в сфере создания, производства, ремонта и модернизации продукции военного назначения;

подготовка, переподготовка и повышение квалификации управленческих, научных, инженерно-технических и рабочих кадров, учреждение стимулирующих социальных мер по повышению привлекательности трудовой деятельности в военном секторе экономики.

***

В зависимости от изменений спектра угроз национальной безопасности в военной сфере, условий военно-политической обстановки, характера современных военных конфликтов, задач и направлений развития военной организации государства, отдельные положения Доктрины могут уточняться и дополняться в установленном законодательством порядке.

Приоритетные направления деятельности государства в сфере обеспечения военной безопасности конкретизируются Президентом Республики Узбекистан — Верховным Главнокомандующим Вооруженными Силами Республики Узбекистан.

Президент Республики Узбекистан Ш. МИРЗИЁЕВ

г. Ташкент,

9 января 2018 г.,

№ ЗРУ-458

(Национальная база данных законодательства, 10.01.2018 г., № 03/18/458/0537, 2019 г., № 2, ст. 47; 30.10.2019 г., № 03/19/575/3972; 29.11.2023 г., № 03/23/880/0905)

lex.uz